“พี่ปริม ทำไมไม่ให้ผมไปรับครับ”
//ไปทำงานเลยจิน เดี๋ยวสาย พี่ไปทำธุระที่ธนาคารแป๊บเดียว เดี๋ยวก็เข้าไปที่ทำงานแล้ว//
ใบหน้าคมยับยู่ยี่ทำหน้างุ้มงอผ่านวิดีโอคอล เมื่อปริมไม่ยอมให้ไปรับ แถมยังบอกให้ไปทำงานคนเดียวอีก
//อย่าดื้อได้ไหมจิน ไหนบอกเป็นผู้ใหญ่แล้วไง//
เสียงหวานบ่นเขามาตามสาย เพราะไม่อยากให้ทำตัวเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ต้องแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว
“ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปรอพี่ปริมที่ห้องทำงานนะครับ รีบมานะครับผมคิดถึง”
ออดอ้อนเธอเสร็จก็วางสาย แล้วจินก็รีบขับรถมายังโรงแรมทันที ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง รองประธานหนุ่มก็มาถึงโรงแรม JR กรุ๊ป
สองขาก้าวยาว ๆ เพื่อตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง ท่ามกลางสายตาของสาว ๆ พนักงานหลายคนที่มองไม่กะพริบ ซึ่งมันก็ไม่แปลก เขายังหนุ่ม แถมไม่มีข่าวว่ากำลังคบหาดูใจกับผู้หญิงคนไหน ทำให้หลายคนแอบหวังอยู่ในใจว่าเขาจะสนใจพวกเธอบ้
