นัยน์ตาคมมองสำรวยร่างเล็กที่อยู่ข้างกาย ก่อนที่เขาจะพูดขึ้น
“ผมว่าพี่ปริมไปอาบน้ำก่อนดีไหมครับ แล้วจะได้ไปหาอะไรกินกันก่อน พี่ยังไม่ได้กินข้าวเช้าใช่ไหม”
ตอนนี้ได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ ไปกับคำถาม คนเพิ่งตื่น จะให้ไปกินข้าวเช้าตอนไหน ที่ถ้าเขาไม่มาหา อาจจะนอนยาวไปจนถึงเย็นเลยก็ได้
“งั้นก็รอแป๊บนะ ไปอาบน้ำแป๊บเดียว”
“ให้ผมไปช่วยถูหลังไหมครับ”
“ไม่ต้องทะลึ่งเลยจิน รออยู่ตรงนี้แหละ”
ปริมเดินกลับเข้าไปในห้องนอน ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงก็ออกมา หญิงสาวร่างเล็กในชุดเดรสสีขาวไม่รัดรูปเกินไป ทำให้เธอดูผ่อนคลายมากกว่าทุกวัน
“ไปกันเลยนะครับ”
ใบหน้าสวยพยักขึ้นลง แล้วก้มลงมองฝ่ามือของเขาที่ยื่นออกมา ก่อนที่จะวางมือเล็กลงไปให้อีกฝ่ายจับแล้วพาเดินไปยังรถที่จอดไว้ด้านหน้าคอนโด
จินพาเธอมากินข้าวที่ร้านอาหารไม่ไกลจากคอนโดเท่าไหร่นัก เพื่อจะได้ไม่ต้องมีปัญหารถติด อีกอย่าง ยังต้องรีบกลับไปเคลียร์ปัญหา แล
