Both Evil

DOS

"?︎?︎?︎, deretsuhin niyo na po ako. What is the meeting for?"

Natigilan si Mommy. Natahimik din ang parents ni Kuya at mga pinsan namin mula sa pagkwekwentuhan at tawanan. Kanina pa nag simula ang dinner. Nandito ang dalawang kapatid ni Mommy with their children na ipinagtataka ko. Hindi kami nahuli kanina ni Kuya. Sakto lang. Makahulugang tinignan ako ni Kuya. I know we still need to talk. Naputol kasi ang usapan namin sa lugar na Safe Place niya, di ko alam kong matatawag ko bang usap iyon dahil halos si Kuya lang naman ang nagsasalita. I still couldn't believe what just happened there. Hindi ko maipaliwanag ang mga nalaman ko kay Kuya. kung niloloko ba niyo ako o prinaprank---kung oo nagtagumpay siya kung ganon. Ngunit kung kalokohan lang ang lahat nang iyon, hindi ko sana ramdam ang mga titig na ganito ni Kuya. Para bang ako lang ang nandito sa harap niya eh. Pinanlakihan ko siya ng mga mata.

"What, Honey? This is us, just having a dinner. Matagal tagal na nung nagsama sama tayo. Ayaw mo ba iyon? Mula nong namatay ang Lola mo ay ilang beses na lang tayo nagkakasabay kumain." my mom confused eyes is looking at me.

Nakagat ko ang labi. Kanina pa kasi ako hindi mapakali sa kinauupuan. Hindi ko alam kong anong pinag iisip ko at natanong ko iyon kay Mommy. I feel sorry. Nang dahil lang sa naiilang ako kay Kuya ay ganito na ang ugali ko. Tama naman kasi siya. Nabibilang ko sa kamay ang beses na nagkakasabay kaming kumain nila Tito. Mga pinsan ko lang ata ang medyo madalas kong makita. Lalo na si Mukong na mukhang hindi apektado sa biglang katahimikan sa lamesa, kain lang nang kain ang p#ta.

"I'm sorry, Mom." napayuko ako at wala sa sariling nginotngot ang kuku sa daliri.

"Are you okay? Anong ginawa sayo ng pinsan mo? Hindi man lang kayo nagpaalam sakin ng personal, malalaman ko na lang sa Tita mo ganon?" striktang tanong nito.

"It's not like that. Saglit lang naman kami eh." sinulyapan ko si Kuya. Nakangisi!

"Next time, tell it to me personally. Baka mamaya kung saan saan na kayo nagpupupunta nang hindi ko alam." pangaral nito. Sanay naman nako sa kanya pero nakakahiya kasi nandito sila Tito't tita ko. Mga pinsan din.

Wala akong nagawa kundi tumango.

"Just let them, Mars. Hindi na iyan mga bata para pagsabihan. Alam na kung ano ang tama at mali. They are in legal age already. Tsaka wag kang masyadong mahigpit, mas lalong nasasakal iyan at pag ganon? Mas lalo lang magpipiglas." Kuya's Mother said.

Umikot ang mga mata ni Mommy. Medyo may pagka bitchy siya kasi spoiled noon, according to Tita. Tsaka napaghigpitan din daw siya noon mula sa parents. Diko alam kong bakit ginagawa rin sakin.

Tahimik lang ang Dalawang kapatid na lalaki ni Mommy. Yung mga pinsan ko naman ay nagbubulungan na lang at kumakain, lalo na nag tangeneng mukong. Halos mabulunan na sa kakain.

Nagpatuloy kami sa pagkain. Kwentuhan nang mga magulang namin ay nakaka-OP. Puro kasi mga pangyayari sa kanila noon. Nagrereminisce ganon. Whatever.

Nakaramdam ako ng chills in my back. Napataas ang mga balikat ko ng konti. Ramdam ko ang mga titig na iyon. Napapikit ako. Parang ayoko muna siyang harapin. Nakakapanghina eh.

"You't not hungry?" nagulat ako ng magsalita si Kuya. Napaturo ako sa sarili. Tumaas ang isa niyang kilay. Kinabahan ako at nilingon ang mga pinsan at sina Mommy. They are all have business on their own. Lumunok ako.

Hindi na lang ako nagsalita. Ginalaw ko ang utensils at nagsimulang kumain. Natandaan kong ito ang niluto ni Kuya bago kami umalis. Adobong manok, tinola at ###.

"Why aren't you talking?" kinunutan ko siya ng noo at binigyan ng 'ˢᵗᵒᵖ ᵗᵃˡᵏⁱⁿᵍ ᵗᵒ ᵐᵉ' look.

"What?" nagtatakang tanong niya. Ikinibit pa ang balikat at nakataas pa ang dalawang kamay na nagsasabing 'ʷʰᵃᵗ ⁱˢ ⁱᵗ?'

Itinikom ko ang labi at iniwas na lang ang tingin. Ilang sandali lang ay dessert na ang nakahanda. Kumakain ako at tudo iwas sa nakakapasong tingin ni Kuya. Hindi ko alam kong nananadya ba siya o ano. Baka mahalata siya ng mga pinsan namin.

"Sian! Agahan mo bukas sa school ha! Pakopya lang. You know. I dont do assignments." Tawag sakin ng isa kong pinsang babae. Nakangisi ito sakin at may hikaw pa sa labi. Hindi ko alam kong bakit nakaligtas sa parents niya iyon, lalo na sa school. May kulay rin ang buhok niya sa ilalim. Pink. She likes it when I asked why pink.

Sinimangotan ko siya. Palagi na lang kumokupya pero sabagay, tama naman siyang hindi siya gumagawa ng mga ass. pero magaling iyan sa math uii. Kahinaan ko iyon kaya pinapakopyaan niya ko. Patas lang.

"Yeah." walang ganon kong sangayon. May pasok na naman bukas. It's sunday today. Pasok na naman.

"I want ice cream!" ang matakaw na isa kong pinsan, shouted at her Mom who's busy talking to our parents. Siya ang pinakabata at pinakakulit na rin, aside from mukong.

I rolled my eyes. Maingay na talaga kong nagsasama sama kaming magpipinsan. Idagdag mo pa ang mukong na kung makakain akala mo hindi nag dinner. Makiki agaw pa ata sa Ice cream ng pinsan. Nahagip nang tingin ko ang isa kong pinsang tahimik. Walang ka emo-emosyon ang mukha. Siya ang pinakamatanda sa magkakapatid na sina ## at ##. Masungit iyan. Pag nagalit, labas lahat ng mga ugat sa leeg. Minsan ngang pinagtripan ni mukong. Hayon. Binugbug. Hinayaan namin. Kasi bagay naman sa kanya.

Naramdaman kong may bumundol sa tuhod ko. Sinilip ko iyon. Deretso kay Kuya na nakatingin parin sakin. May 'ᵖᵃⁿˢⁱⁿⁱⁿ ᵐᵒ ⁿᵃ ᵃᵏᵒ' look sa mukha niya.

Kinunutan ko siya ng noo.

Natapos na ganon ang dinner. Halos tadyakan niya ko sa ilalim ng lamesa. Balak pa atang paliparin yung lamesa e. Ugh. Ayoko muna siyang kausapin.

Nagpaalam si Mommy sa mga pinsan ko at mga kapatid niya at asawa ng mga ito. Nagderetso na ako sa itaas, sa kwarto ko. Gusto ko nang matulog, maaga pa klase ko bukas. Pagkasara ko sa pintu ay agad na natigil iyon dahil may sapatos na gumitna. Napaatras ako at nanlaki ang mga mata nang makita si Kuya papasok.

Isinara niya ito. "We're not done talking, right? And why are you avoiding me? You think i wouldn't noticed?" kunot na kunot ang noo at may pagmamaktol ang mukha.

"What? They will noticed you! Get out and leave already!"

"Ayoko." simpleng tanggi nito bago naglakad papunta sa kama ko. Tumalon doon at padapang nahiga. Umungol pa noong umunan sa unan ko. Nagngitngit ang ngipin ko. Hindi na ko magtataka kong ilang segundo lang ay may kakatok na sa pintu ko.

Hinila ko siya sa kamay pero nagpabigat siya!

"What do you think you're doing? Baka makahalata sila!"

Doon niya ako nilingon. "Ano naman? Wala namang malisya. We're cousins. We're closed. They know that because we both have something in common."

Umikot ang mga mata ko at binitawan siya. "You think it's funny? I won't bully anyone anymore." humalukipkip ako at umirap.

He chuckled na mas lalong kinairita ko. "Ikaw lang naman ang dahilan kong bakit mo ako napasunod eh. You love toying people you don't like. And you have me. I'm helping you, you know. Then suddenly you'll tell me you will stop? Nagpapatawa kaba? The last time I checked, you're laughing while I'm pulling his hair for you." Tila natatawa nitong sabi.

"That's different! I hate him because he said he likes me! Didn't you saw his style? f**k! He is a nerd. I don't like him. I just made you do that because he's been annoying me lately." I'm a bully. But there's a reason why I do it. Maybe I'm a b***h and I don't care. Kuya saw me bullying someone back then, I thought he would scold me but it's surprising he didn't. Instead he asked why I'm doing it, then laugh afterwards.

"Bagay lang sa kanya yun. Kung di ba naman siya kalahati't tanga at bobo, pinili pa kong gustuhin. He know my reputation. He just got played with the devil." I smirked.

"Stop bullying him. I'll take care of him."

"What?" nilingon ko siya. Hindi makapaniwala. Nakapikit lang siya at nakadapa parin ang higa. Nasa direksyon ko ang mukha pero hindi ko mawari ang ekspresyon.

"Maybe do some strings? Expelled him."

"No! I'm still enjoying!" I shouted like a kid.

"Nah. I thought you'll stop already?"

"That was just a joke. You know how much bored I am doing school stuffs."

Bumuntong hininga siya at bumangon sa pagkakahiga, umupo sa higaan ko. Tinignan niya ako ng seryuso.

"He's not an ordinary student. You know that. His whole family is an attorney. If they found out what you've been doing to that boy, you will be in trouble. Damay din ako pagnagkataon."

Sumimangot ako. "Hindi naman iyon magsusumbong. May gusto sakin iyon eh." nagmamaktol kong dahilan.

"Stop or I'll tell your parents?"

"Are you threatening me?"

Nagkibit balikat lang siya.

Umikot ang mga mata ko. Ayoko sanang itigil pero alam ko sa sarili kong pag pinagpatuloy ko 'to ay hindi maganda ang kahihinatnan. Siguro naman may iba pa diyang pwedeng paglaruan. But he's really making me enjoy. He's just letting me do it. May pasa na siya't lahat pero hindi niya ko sinusumbong o pinapatulan. Kaya naman medyo nagtagal ako sa paglalaro sa kanya. Pero siguro ihinto ko na rin. Lagot ako kay Mommy pag nalaman niya. Grounded. Baka rin ikasira ng reputation nila Mommy. I don't want that. Sa lahat kasi ng na bully ko ay ang lalaking nerd na iyon lang ang may impluwensya ang pamilya. I always targeted people who's poor like a rat. Whatever. Kaya lang naman nakuha ng atensyon ko ang nerd na yun ay dahil sa tibay nang loob nitong aminin saking may gusto siya. I always got pissed when he keep approaching me. Giving me lunch, snacks, chocolates with his looks. You knew the typical nerd. Glasses, messy hair, oversized clothes, at hindi mawawala ang libro. That's embarrassing.

Natigilan ako ng may biglang kumatok. "Honey, is your cousin there?"

Nagkatinginan kami ni Kuya. Pinanlakihan ko siya ng mga mata. May 'ˢⁱⁿᵃˢᵃᵇⁱ ᵏᵒ ⁿᵃ ⁿᵍᵃ ᵇᵃ' look akong ibinigay sa kanya. The voice was his Mom. Siguro bumalik nang napagtantong wala ang kanyang anak, medyo nainis ako kay Kuya. Sinimangutan ko siya.

"I'm here, Mom. Just talking to my cousin." nakatingin siya sakin nang sabihin iyon. Tinaasan ko siya ng kilay. Ngisi lang ang reply niya. Nanatili siyang nakaupo sa dulo ng kama ko. Nakatukod ang mga kamay sa likod. Relax na relax amputa.

"Why is it locked? Anyway, aalis na tayo. Make it fast. Gumagabi na."

Ilang sandali ay nakarinig kami ng papalayong hakbang.

Sinamaan ko ng tingin si Kuya.

"What?" natatawa nitong tanong! The nerve of this guy!

"Leave."

Tumayo ito sa wakas, still smirking.

"Susunduin kita bukas."

"No. We have a car."

"Nah. I don't need your opinion."

Nakabusangot ko siyang pinanood na magtungo sa pintu, bago lumabas eh nilingon ako nito sa huling pagkakataon.

"Bye, see you around." Itinaas nito ang kamay at tuluyan nang umalis.

What the heck. I'm starting to wonder if he's really my cousin.

Monday came. Pasok ulit. Nakakasawa nang pumasok. Kung may pleasure sana gaganahan pako. Wala naman. Ang boring eh. Mas lalo na ngayong ititigil ko na ang hobby ko sa school.

"Hi, 'couz!" may biglang umakbay sakin, nilingon ko ito. Si ?︎?︎ pala. Wala ang piercing nito sa labi at nakalugay ang buhok kaya natakpan ang pink na kulay nito sa ilalim. Mala anghel na ang mukha niya ngayon, pwera na lang ang ngisi nito at mga mata, para bang may kalokohan na agad rito. Suot nito ang uniform namin. Maikling palda at longsleeve na blouse. Nagmukha na siya ngayong matinong studyante, hindi mo aakalaing may pagka war freak at tambay ito. Whatever. Basta pinapakopya ako nito ng math.

"Ang aga talaga ah. Tama yan. Pakopya ko ng history."

"Oo. Sa classroom." tamad kong sabi.

Nginisian ako nito. "Where's my other cousin? Di mo kasama?"

"Be specific."

"Your 'Kuya'" tila natatawa nitong sabi.

Napaikot ang mga mata ko. Naalala na naman. Ang aga kasi ni Kuya sa bahay kanina. 6:01 pa lang nakaparada na sa labas. Hindi talaga ako hinayaang makatakas. By 7:00 kasi ay simula na ng class. I concluded 6:15 pa lang. 15 minutes ang byahe sa school mula sa bahay eh.

"I don't know him." I rolled my eyes.

"Oh." Deretso ang tingin nito sa daan. Mukhang may interesanteng nakita. Sinunod ko ang tingin niya.

It's the nerd guy I'm talking about. Nakatingin ito samin. Or should I say, sakin.

"Bro, you're favorite toy is here." My cousin amusingly said.

As usual, dating ayos ang get up niya. May dalang libro ang kaso nagtaka ako ng wala itong glasses.

"He actually have an amazing eyes ha." my cousin again, amusingly complimented him.

I rolled my eyes. I already know that. Dahil ako ang dakilang bully rito, napagalaman ko ang kulay ng mata niya. May pagka brown pag tinitigan mo ng malapit but pag biglang tingin, black.

Kating kati akong lapitan siya at ipabitbit ang aking bag. Lalo na't may hopeful look siyang expression. Yan ang masarap paglaruan. Pero dahil gusto kong panindigan ang plano. Hinila ko ang pinsan at nilagpasan siya. Ramdam ko ang pagsunod ng tingin nito samin.

"'Couz, did you saw that look?"

"What look?" papasok na kami sa classroom nang nagtanong siya. I seated on my seat, umupo siya katabi ko.

"He just got disappointed! What the eff!" Natatawang sabi nito.

"Whatever."

"I didn't know it's actually good to be played at. Why didn't you--"

Inilabas ko ang notebook ko at ipinatong sa chair niya, hindi pinapansin ang sinasabi niya.

"Oh thanks!" agad nitong sabi bago nagsimulang kumopya, nalimutan ang dapat itanong.

Ang aga pa. Tumunganga ako. Walang magawa. Sana late na lang ako nagising. Mas maaga pa ata kami kay president na kakarating lang ata.

"Oh? Ang aga niyo ah!" speaking of.

"Yeah. Humiram na kami ng key sa office. Nakakatamad maghintay sayo." Bored kong sabi. Natawa lang ito bago naupo na sa malayong seat. Nakasunod sa likod niya ang Nerd. Ipinaikot ko ang mata ng nakatutuk agad sakin ang tingin. Masyadong halata naman 'to. Gusto parin ata ako.

Ilang sandali lang ay natapos na ang pinsan ko sa pangongopya. Hindi rin nagtagal ay papasok na ang Teacher namin.

Boring.

Discussion then quiz. Nakikopya lang din ako. Di kasi ako nakinig eh. Nagkokopyaan naman sila, kaya nakiuso din ako.

"Okay, class dismissed." Agad nagrambun ang mga kaklase ko ng lumabas ang teacher. Tamad kong hinintay na makalabas ang lahat, nakakatamad makisiksik.

Hindi pako hinintay ng magaling ko pinsan. Nakisiksik na. May pupuntahan siguro. Whatever. Papalabas nako ng makita ko si Kuya. Nakaabang sa pintuan.

"What?" I asked, bored. He's wearing a gray v-neck shirt, hapit sa katawan niya kaya visible ngayon sa mga studyanteng napapadaan sa Banda namin ang muscles Niya sa braso, ang matipuno niyang dibdib na 'masarap higaan' according to my classmates. As usual, ripped jeans ulit Ang pang ibaba. Palaging nginatngat ng daga. I mentally rolled my eyes. Nasanay na ko sa atensyon na ibinibigay sa kanya ng mga studyante rito, it's like they're eye r****g my cousin.

"You really look like a dead body, walking." nakangisi nitong sabi habang nakatuon Lang sa akin Ang tingin, here we go again. Mukhang ako lang ang tao sa paningin niya. I don't know if that's a good or bad thing.

"Just spill it." Kuminang ang hikaw nito sa tenga.

May nilahad itong paper bag. "It's carbonara. Merienda mo. I cooked it."

Nanlaki ang mga mata ko at sumigla. Parang naging anghel siya sa paningin ko. Kinuha ko agad sa kanya iyon. "Wow! Thanks!"

I excitedly take a picked. Kumalam ang sikmura ko. Hindi ako nakakain masyado kaninang unaga. Kakain na lang ako sa LRC. It looks delicious. Magtutungo na ko ng humarang si Kuya.

"You'll not gonna invite me?" Nakataas ang isang kilay nitong tanong, hindi makapaniwala.

"Hmm.. No. I'm hungry. This is just for me. You made it especially for me." I hugged the paper bag.

He laugh. Umiling iling ito.

"Let's go." Hinila ako nito at kinaladkad Kong saan. I almost rolled my eyes. Papunta kami sa isang bench. Madaming tao rito, lunch break kasi. Agad napunta samin ang tingin nila, or should I say my cousin.

Hinila niya ako para maupo katabi Niya. Inilabas Niya Ang lunch box at binuksan iyon. Umalingasaw Ang amoy nito Kaya nag iba ang mood ko agad. I grinned.

Kinuha ko iyon mula sa kanya at nagsimulang kumain. I almost groaned Ng malasahan ko ang luto Niya. Kahit may pagkaluwag ang martilyo ni Kuya ay the best parin naman siya pag dating sa pagluluto. And I believe magiging magaling siyang chef kung iyon Ang kinuha niyang course. Tungkol sa business kasi iyong kinuha Niya e, I don't know if he likes it or kinuha Niya Lang iyon dahil sinabi ng dad Niya.

"You know, I love it when you like my carbonara. But I hate it when you groaned like that."

Nilingon ko siya habang may subo akong pagkain. He's smirking but his eyes.. it's kind of different. Nagtaka ako.

"What?"

Umiling ito at natawa. Para bang natulala siya saglit at binalik Ang sarili sa katinuan. May luwag talaga iyong turnilyo Niya sa ulo minsan-- ay hindi-- Lagi pala.

Nagpatuloy ako sa pagkain, muntik pakong mabulunan, buti na Lang at inabutan Niya ako Ng tubig.

"You're really something."

I just ignored him. Hindi Kona inalukan kasi siguradong kumain nayan. Luto Niya eh.

"Ahh Kuya gusto ko ng ano next time--"

Sinaway nya ko. "Wag ka nga magsalita, napupunta sakin iyong nginunguya mo eh."

Sinimangutan ko sya, baliwalang pinunasan nya naman ang gilid ng labi ko. Ang hilig nya sa ganyan eh, yung binabaliwala palagi yung sinasabi ko or lage akong sinusuway. Umikot ang mga mata ko at sa di inaasahan ay nahagip ko ng tingin ang paparating. "Ano ba!" Bigla kong natabig ang kamay nya sa bigla.

Natigil sa ere ang kamay nya at napatitig sakin. Nang napansin na may iba akong tinitignan ay liningon nya ang tinitignan ko. It's that nerd again. I was extremely irritated because of the sight of him, Ewan ko ba. Basta naiinis ako sa mukha nya. Iba ang suot niya ngayun kesa kaninang umaga, naka plain shirt na oversized at nahagip pa ng tingin ko ang kakarampot na spaghetti sa bandang ulo niya. Ugh. I'm not even surprised. With that looks, no one wouldn't want to tease him.

I thought he's looking at me but nahh. That's when I realized na nasa tabi ko ang tingin niya. Muntik na kong malaglag sa kinauupuan ng may nakita akong bulto ng ngisi sa labi niya or I was just imagining? Like what the? That was a swift move na aakalain mong hindi nangyari kasi saglit na saglit at ang liit na ngisi lang. O dahil sa gutom lang to? Ugh. Ikakain ko na nga lang. Bahala na sila sa buhay nila, la nakong pakialam.

I was about to eat pero nagulat ulit ako ng tumayo bigla si Kuya mula sa tabi ko.

"Kuya?"

"You motherfucking shit." He whispered without opening his mouth. Woah. Did that came out of his mouth? Nakakuyom ang kamao habang nakatingin sa papalayong bulto ng nerd na yun, I didn't even realized na papaalis na pala yun. Ugh. Whatever.

"I regret letting you being close to that shit." still with a hint of irritation in his voice, he said.

Confusion filled me. "What? Why?"

Matagal bago siya lumingon. That's when I know something is off. I know.

"He's doing it in purpose." He spoke.

"What do you mean? Tell me." I demanded. Sabi na eh. May nalalaman ito ng di ko alam. Heto pa. I'm a b***h person but him? Let's just say he's mixed. Playful, cold, nonchalant, hot-- I mean hot headed. He wasn't called #####$ for nothing.

Tinitigan niya ako at napailing. "They have a motive. I shouldn't tell you this right now but it's not him being played, it's us."

"Oh come on get straight to the point." naiinis kong sabi.

He sighed. Napatingin siya sa pagkain kong ubos na at niligpit yun bago tinapon sa malapit na basurahan. Hindi pa ako nakakapagreklamo dahil sa hindi nito pagsagot sakin ay hinigit niya nako at hinila sa kung saan. What the hell is wrong with him?

I know he's playful but this? Tsk. What an asshole of a cousin.

Nagulat ako ng dinala nya ako sa parking lot. Mabilis nya akong pinasok sa passenger seat bago pa ako maka angal.

"I did some digging and i found out something in the past." Tinitigan nya ako ng mariin. Hinilot nito ang ilong.

"He's father is your mother's ex-boyfriend."

Thats f*****g it?

"Are you being serious right now? Kinaladkad moko dito para lang dyan?" Naiinis nako ha. Halos magkadikit na yung mga kilay ko.

"Oo nga pala. Hindi mo alam ano sila non. You're mother ruined that nerd's father so as you can see, he has a motive and he's using you."

"Can you please enlighten me?"