ชาวบ้านพาลูกเล็กเด็กแดงเล่นน้ำในลำธาร คนนำขบวนถามเย่อิงถึงเส้นทางข้างหน้า พอทราบว่าไม่มีที่พักติดกันหลายคืนกว่าจะถึงเมืองถัดไป จึงตัดสินใจย้อนกลับไปค้างคืนที่วัดร้าง เย่อิงกลับวัดร้างพร้อมขบวนชาวบ้าน
พอมีคนมาพักด้วย เย่อิงแกล้งทำตัวเป็นสาวใช้โง่เขลาของจูกัดกุ๋น นางขอยืมกรรไกรจากหญิงชาวบ้านคนหนึ่ง
“เจ้าจะตัดผมจริงหรือ” จูกัดกุ๋นถามย้ำ
“ใช่ ตัดถึงต้นคอเลย”
“แน่ใจแล้วรึ”
“เส้นผมยาวใหม่ได้ หากตัดสั้นข้ายังสามารถปลอมเป็นสตรีชาวบ้านได้แนบเนียนกว่าเดิม”
จูกัดกุ๋นมิกล้าตัดถึงต้นคอตามคำขอ เขาตัดสั้นเพียงเคลียไหล่เย่อิงเท่านั้น ใช้กรรไกรและเล็มเส้นผมบางส่วนออกเพื่อลดความหนาฟู
พอตัดเสร็จสิ้น เย่อิงมิต่างจากแม่ชี หากนางชมชอบนัก เช่นนี้เดินทางสะดวกกว่ามาก โพกศีรษะก็ง่ายกว่า ตอนนี้นางเพียงหาเชือกมามัดผมเป็นทรงหางม้าต่ำ เพราะผมสั้นเกินกว่าจะเกล้าได้
หญิงชาวบ้านบางคนถึงกับสยองในความเก่งกล้าของเย่อ
