สามวันถัดจากงานวิวาห์ ขบวนเจ้าสาวและสินเดิมเคลื่อนตัวไปยังเขาโงลังกั๋งอันเป็นที่พำนักของขงเบ้ง แม้หนทางจะไกลและลำบากพอสมควร หากขบวนได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าจึงเดินทางอย่างสะดวก ไม่มีเหตุการณ์ใดผิดคาดนัก
เมื่อขบวนมาถึง ขงเบ้งค่อนข้างโล่งอกที่สินเดิมเจ้าสาวสามารถบรรจุในโกดังที่เขาสร้างใหม่ได้ เนื่องจากหวงเฉิงเยี่ยนได้ส่งคนมาดูทำเลที่ตั้งก่อนแล้ว จึงสรรหาสินเดิมล้ำค่าราคาสูงชิ้นไม่ใหญ่นัก เครื่องเรือนเอามาเท่าที่จำเป็น สินเดิมจึงกินพื้นที่เพียงแปดส่วนจากสิบส่วนของโกดัง
ขงเบ้งกลับแปลกใจมากกว่าคือหนึ่งในสามของสินเดิมเจ้าสาวเป็นหนังสือ ส่วนใหญ่ใส่มาในลังไม้ธรรมดา หากชั้นหนังสือมีแค่ชั้นไม้เตี้ยๆ สองตู้เท่านั้น บัณฑิตหนุ่มคิดในใจว่า ข้าคงต้องต่อเติมชั้นไม้วางหนังสืออีกมากพอควร เพื่อจัดเก็บหนังสือของภรรยา
คนงานของเขาโงลังกั๋งหาน้ำท่ารับรองแขกเหรื่อ พอนั่งพักกันจนหายเหนื่อย เย่อิงจึงสั่งบ่าวไพร่ขอ
