Her şeyimi vermiştim. Bu dünyada neyim var neyim yok, her şeyimi elimden alan kişi, benim annemdi. Vermediğim, veremediğim bir kalbim kalmıştı ve o, şimdi de onu istiyordu. Hayatım boyunca annemden tek şey istememişim. Birkaç gün öncesine kadar... Ona, kalbimi almaması için yalvarmıştım. Fakat o hiç acımadan, gözünü dahi kırpmadan, canımın ne çok acıdığını umursamadan tırnaklarını kalbime saplamıştı. Gözlerinin önünde can çekişiyordum ama o bana bakmamayı tercih ediyor, beni görmezden geliyordu.
Görüş açıma giren yalıyla gözlerimden akan yaşları son defa setçe sildim ve derin bir nefes aldım. Annemin beni ne hale getirdiğini görsün istiyor olmama karşın, ondan önce Hakan görür endişesiyle kendimi toparlamaya çalıştım.
Ellerimi yüzüme kapatıp yeniden derin bir nefes aldım. Artık dayanamı
