Doktorların telaşlı adımları bir anda odanın içini doldurdu. Monitörlerden yükselen o keskin, düzensiz sesler birkaç saniye boyunca kalpleri sıkıştırdı. Hemşireler hızlıca müdahale ederken, doktorun sesi net ve kararlıydı.
“Basıncı kontrol edin… sakin… tamam… evet, böyle… dikkat edin. Hasta strese girmek üzere.. ”
Bir süre daha o gerginlik sürdü. Sonra… yavaş yavaş… ritim düzelmeye başladı.
Bip…
Bip…
Bip…
Sesler yeniden düzenli bir hâl aldı.
Sanki odanın içindeki herkes aynı anda nefes verdi. Biraz önce yükselen o kaos, yerini ağır ama umut dolu bir sessizliğe bıraktı. Murat’ın bedeni hâlâ hareketsizdi… gözleri kapalıydı… ama kalbi, hâlâ savaştığını belli eder gibi güçlü atıyordu.
Doktor başını hafifçe salladı.
“Stabil… şimdilik iyi, ama Yüzbaşı Murat'ın uyanmak için neden derinli
