(Minik bir yakınlaşma sahnesi var)
Konak akşamüstünün yumuşak ışığına bürünmüştü. Yüksek tavanlardan sarkan avizeler henüz yakılmamıştı ama geniş pencerelerden süzülen gün batımı, masanın üzerindeki porselen tabaklara altın rengi bir parlaklık bırakıyordu. Uzun yemek masası her zamanki gibi kalabalıktı; sofrada bir telaş, ama o telaşın içinde tanıdık bir sıcaklık vardı. Çatal bıçak sesleri, arada yükselen kahkahalar, hizmetkârların sessiz adımları… Konak, sanki nefes alıp veriyordu.
İnci masanın bir ucunda, Nurten Hanım’ın hemen yanında oturuyordu. Üzerinde açık renk, sade ama zarif bir elbise vardı. Elleri dizlerinin üzerinde birleşmişti, sırtı dimdikti ama omuzlarında hafif bir gerginlik seziliyordu. Dün gece nöbeti olduğu için, bütün gün uyumuştu.. Gözleri masada dolaşıyor, bazen Mur
