@หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
หนึ่งสัปดาห์เต็มที่ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมห้องพักส่วนตัวของศัลยแพทย์หนุ่ม นพ. ศรันย์ วรโชติเมธี
ในช่วงสามวันแรก เขายังคงใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติสุข เขายังคงเป็นหมอที่สมบูรณ์แบบ เดินตรวจวอร์ดด้วยใบหน้าเรียบเฉย ผ่าตัดคนไข้ด้วยมือที่นิ่งสนิท และไปทานข้าวกับหมอนลินตามความเหมาะสม เขายังคิดด้วยความยโสระบือในใจว่า พระพาย ก็แค่เด็กขี้น้อยใจ ครั้งนี้เธออาจจะงอนหนักกว่าทุกครั้งเพราะเห็นภาพที่เขาจูบกับนลิน แต่สุดท้าย... แมวที่หิวแสงแดดและความรักอย่างเธอก็ต้องเดินซมซานกลับมาหาเขาอยู่ดี
"เด็กนั่นรักเขาจะตาย... จะไปไหนรอด เขาบอกตัวเองแบบนั้น"
แต่วันที่สี่ วันที่ห้า และวันที่หกผ่านไป ความวุ่นวายที่เคยน่ารำคาญกลับเงียบหายไปอย่างผิดปกติ ไม่มีข้อความ "กินข้าวหรือยังคะ" ไม่มีสายโทรเข้าที่เขาต้องคอยกดสายทิ้ง และไม่มีร่างเล็กๆ มายืนดักรอหน้าแผนกพร้อมถุงขนม
จนกระทั่งเย็นวันนี้... ขณะที่ศรั
