หลายวันต่อมา
หลังจากที่อาเธอร์บอกว่าจะให้หนูนิดทำงานอยู่ที่คฤหาสน์ของเขา ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาหนูนิดกับอาเธอร์ก็ไม่ได้เจอกันเลยเพราะเวลาที่อาเธอร์กลับมาหนูนิดก็เลิกงาน นั้นก็เลยทำให้เวลาของทั้งคู่ไม่ตรงกัน หนูนิดที่่รู้ตัวเองว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหนแล้วคนอย่างเธอมาในฐานะอะไร นั้นก็เลยทำให้หนูนิดไม่ได้ยึดติดอะไรมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ทำได้แล้วก็ภาวะนาขอให้อาของเธอนำเงินมาใช้เขาให้เร็วที่สุดแล้วเธอก็จะได้กลับไปหาแม่ของเธอ เท่านั้น ทุกครั้งที่เธอคิดถึงแม่ที่อยู่ที่เมืองไทยโดยที่เธอไม่รุ้เลยว่าตอนนี้แม่ของเธอ จะเป็นยังไงบ้า หนูนิดเธอก็จะชอบร้องไห้ออกมา แต่ก็ยังดีหน่อยที่อย่างน้อยก็มีแมวหลงมาจากที่ไหนไม่รู้มาเป็นเพื่อนคุย กับเธอ
เหมี๊ยว เหมี๊ยว เหมี๊ยว
“ เจ้าหลงฉันไปทำงานก่อนนะ แกอยู่ที่นี้อย่าดื้ออย่าซนละ เดี๋ยวถ้าเสร็จงานแล้วฉันจะรับกลับมาให้อาหารแก “ หนูนิดที่แต่งตัวเสร็จแล้วก็เอ
