“Where have you been, Miguri?” Galit na tanong sa akin ni Smith mula sa kabilang linya, ngunit dama ko ang labis na pag-aalala nito sa akin.
“I’m sorry, Sweetie, may kinuha lang ako sa bahay, babalik din agad ako sa resthouse, promise.” Nakangiti kong sagot kahit na wala naman siya sa aking harapan.
“Hindi ba ang sabi ko sayo na huwag kang aalis ng hindi ko alam? Bakit ba ang tigas ng ulo mo?” Naiinis na sermon niyo sa akin.
“Sorry na, pabalik na ko dyan, huwag ka ng magalit.” Malambing kong sagot. Simula kasi ng pagtangkaan na dukutin ako ni Shirlie ay mas naging mahigpit pa sa akin si Smith. Ni hindi na ako nito pinapalabas ng bahay. Lagi na rin niyang minomonitor ang bawat lakad ko.
“Bilisan mo dahil kapag wala ka pa dito ng thirty minutes, pupuntahan kita dyan.” Matigas niyang
