Eskidendi. Çok eskidendi
828 Words
Gördüğüm mesaj ile kafamdan aşağı kaynar sular döküldü sanki.Ben mi insanların niyetini anlamıyordum.Tamam niyetin buysa bu kadar erken belli etmesi de biraz absürt gelmişti.
Ömer ile konuşurken hiç böyle teklifleri ve imaları olmamıştı.O kadar beraber gezip dolaşmıştık ama yanlış tek bir hareketini görmemiştim.
Yan yana durduğu zamanlar da bile benim alanıma saygılı bir insandı. Yine bu çocuk neden aklıma gelmişti.
Aklım sürekli bana onu unutmam gerektiğini söylüyordu ama kalbim.
Beynimin içinde ikisi de savaş verirken günler geçiyordu ve ben sürekli onu görmeye devam ediyordum.
Eskisinden farklı görünüyordu ama kilo almıştı.Gözleri şişmiş ve yorgun duruyordu.Göz altları giderek daha da koyulaşıyordu sanki.
Kollarında da ara ara morluklar vardı hastaydı büyük ihtimalle.Onu böyle görmek beni üzüyordu ama gururum yanına gidip onunla konuşmama el vermiyordu.
Kafeteryada saatlerce oturup birbirimize bakabiliyorduk ama konuşamıyorduk.
Gün geçtikçe daha kötü olduğunu görüyordum neden böyleydi?
Acaba o kıza mı üzülüyordu hala onu çok seviyordu belki de onu başka biriyle gördü onsan bu halde ya da başka bir şey oldu bilmiyorum ama bu yıkık ve derbeder halinin bir nedeni olduğu belliydi.
Her seferinde ona selam veremeden yanımdan geçmesi onunla konuşmamak ve o kadife sesini duyamamak benim içimde giderek büyük bir çukur açıyordu sanki.
Bir gün yine serviste çalışıyordum uzun zamandır onu görmemiştim.Büyük ihtimalle o nöbete gelince ben çıkıyordum denk gelmiyorduk
Bir gün pencerenin önünde dışarıya bakıyordum hastanenin dışına bizim olduğumuz birimin penceresinden kafeye giden herkes görünürdü.Uzaktan da olsa belki görürüm diye sürekli gözüm ordaydı.
Arkadan bir kadın sesi duydum.
“Boşuna bakma seninki gitmiş” dedi
Arkamı döndüm hatice ablaydı orta yaşlı beyaz tenli çok eğlenceli bir kadındı beni de çok severdi aslında Ömeri de hastanenin her yerinde çalıştığı için herkesi de tanıyordu.
“Bana mı dedin abla” dedim
“ Evet senin Ömer istifa etti boşuna bakma göremezsin” dedi.
Bir an afalladım ve ne dediğini anlamaya çalışıyordum
“Nasıl istifa etmiş”
“Bildiğin gitmiş yani yavrum hastaneden “
“Ne zaman gitmiş peki” dedim sesimdeki ağlamaklı tınıyı belli etmemeye çalışarak
“ 10 gün falan oldu heralde”
“10 gün mü ?”
Ben Ömeri 10 gün önce görmüştüm kafede oturmuş konuşmadan başka masalarda birbirimize bakmıştık.
“O gün son günüymüş” dedim içimden belki de gözleri ile veda etmişti bana ben gidiyorum demişti ama anlayamamıştım.
Ben bir daha onu nerede görecektim.Ben ona bir daha nasıl ulaşacaktım.
Telefonum düşüp kırılmıştı ve numaralar da içinde gitmişti şimdi idareten kullandığım telefonda numaralar yoktu. Sadece arayıp konuşabiliyordum ve telefonumun gelmesine de çok vardı.
Akşam işten çıkıp eve gittim.Yaz gelmişti Antakyada. Evin balkonunda oturup müzik dinliyordum.kolonya çiçeği kokusu içime huzur veriyordu.
Sezen aksu yine söylüyordu.
“Hani şarkılar bizi henüz bu kadar incitmezken,
Eskidendi, eskidendi çok eskidendi…”
Bir anlık duygusallık ile mesaj attım Ömer’e facebooktan.Telefonumda numaralar olmadığı için burdan atmak zorunda kalmıştım.
“Gerçekten giderken bir vedayı bile haketmedim mi? Bu kadar da mı değerim yok yanında”Diye
Sonra kendime kızdım hani yazmayacaktın diye.
Vedaydı sonuçta.Helalleşirdik en azından
Yanımda dibimdeyken benimle olmayan insan uzaktayken beni isteyecek değildi kesmiştim de zaten umudumu ama canım çok yanıyordu.
Mesaj gelmeyince müzik dinlemeye devam ettim.Ardından telefonun ışığı yandı ve bir mesaj geldi
“Selam nasılsın?” Numara tabi ki de kayıtlı değildi. Ama Naci olduğunu düşünüyordum.Pişkin pişkin hala ne istiyordu bu benden ağzının payını almamıştı anlaşılan.
“Ben sana kaç kere dedim Naci bana yazma seni öldürürüm diye defol git muhatap olma benimle.”
Yok ben bunu gidip dövecektim.
“Ben Ömer “ diye cevap gelince utancımdan yerin dibine girdim kıpkırmızı olmuştum.Çocuk bu çirkef halimi gördükten sonra beni asla istemez artık.
“Ben çok özür dilerim telefonum bozulunca numaralar gitti ben başkası sandım seni” dedim.
“ önemli değil facebookta gördüm mesajı ama burdan yazmak istedim” dedi
“Nasılsın “ dedim.
“İyiyim sen”dedi
“Benden de aynı” dedim
“ benim ayrılmam çok ani oldu o yüzden kimse ile vedalaşmadım tabi ki vedalaşacaktım seninle ama dediğim gibi ani oldu” dedi
“Anladım hayırlısı olsun “ dedim.
Daha fazla konuşmak da istemiyordum yine üzülecektim biraz daha benimle konuşursa
“ sen nasılsın be yapıyorsun”
“İyiyim öyle müzik dinliyorum” dedim
“Hangi müzik ?” Sohbet edesi mi vardı bunun.
“Sezen aksu” dedim
“Anladım bak bu şarkısı da çok güzel “ dedi ve bana başka bir şarkı attı.
“Bu da güzelmiş” dedim dinledikten sonra.
“Hayat nasıl gidiyor “ dedi.
Ben kaçamak cevap verdikçe konuşmayı bitirmek için o konu açmaya çalışıyordu.
“Sohbet edesin var heralde” dedim
“Evet “ dedi. “Seninle konuşmayı çok özledim.”
İlk defa bu kadar yakındı samimiydi bana karşı şaşırmıştım açıkçası.
“Ömer konuşunca kavga ediyoruz biliyorsun “dedim.
“Arkadaş olarak konuşamaz mıyız seninle? Ben o rahat rahat sohbet edebildiğim kızı çok özledim”
Üzülecektim biliyorum.Hem de çok üzülecektim ama hayır diyemedim demek istemedim belki de.
“Konuşabiliriz senin her istediğin zaman yanında olacağımı çok iyi biliyorsun.”
“Biliyorum minik. “ dedi
O gün sabaha kadar sohbet etmiştik. Güldük hatta güldüm.Onun yokluğunda gülemediğim kadar içtendi.mutluydum onunla sonucu ne olursa olsun razıyım.
- Writer
