Yanmışım ben
880 Words
Ahsen
Koltuğa yatırmış başının altına yastık koymuştum şu an sakinleşmiş ve uyumuştu belki de bayılmıştı bilmiyorum. Uyanınca ne olacaktı hiçbir fikrim yok ama şu an koltukta hiç bir şey yokmuş gibi yatıyordu. Ben de baş ucunda yere çökmüş dizlerimi kendime çekip ağlıyordum.
Az önce kriz geçirirken vurduğu için acıyan yerlerime değil. Ona ağlıyordum. Bedendeki acı geçerdi ama kalbimdeki.
Onu böyle görmek benim kaldıramayacağım birşeymiş onu anladım. Onun acı çektiğini gördükçe kalbim acıyordu.
Elimden hiç bir şey gelmiyordu yanında olmaktan başka ama o bunu da istemiyordu. Şu an ben yanında olmasam ne olurdu düşünmek bile istemiyorum.
“Allahım ben ne yapacam” diye ağlamaya devam ediyordum. O sırada uyanmaya başladı.
“Ahsen” diye seslendi.
“Efendim ömer burdayım söyle” dedi.
“Gitme” dedi.
Nasıl gidecektim onu bu halde bırakıp. Ardından dik oturmaya çalıştı oturmaya çalışırken yardım ettim. Bende koltuğa yanına çıkmıştım hala benden destek alıyordu.
“ iyi misin “ dedim.
Başını tutamıyordu. Boynumun oraya koydu başını.Kafasını onaylar gibi sallamıştı.
“Sana su getireyim ister misin?”
“Hayır istemiyorum “ dedi.
O sırada ellerime ve dağılmış yüzüme baktı saçlarım dağılmıştı ellerimde az önceki vurmaya bağlı kızarıklık olmuştu hatta istemeden elimi öyle bir sıkmıştı ki morarmıştı.
Gözleri ağlamaklı gibi oldu ve derin bir nefes aldı
“Ben mi yaptım? “ dedi.
“İstemeden oldu sen de biliyorsun “ dedim
“ BEN Mİ YAPTIM DEDİM SANA!” O kadar yüksek sesle bağırmıştı ki korkmuştum.
Korkuyla yüzüne bakıyordum cevap vermeden.
Sonra ağaya fırlatıp evin içinde dönmeye başladı.Yüzünü sıvazlayıp duruyordu.Çok sinirliydi.
Bana doğru dönüp bağırmaya başladı.
“Sana dedim gelme dedim. Benden uzak dur dedim beyinsiz misin anlamıyorsun. Sana kaç defa diyecem yanıma yaklaşma diye. Nefret ediyorum senden. Git hayatımdan lütfen siktir git! “
ağlamak üzereydi
“Ömer” dedim ayağa kalkıp
“İstemeden olduğunu sende biliyorsun. Tamam önemli değil. Sakinleş lütfen sakin sakin konuşalım. “
Yanına doğru gidip sırtına dokundum sakinleşmesi için sinirden terlemeye başlamıştı.
Yerinde durmuyor sürekli odanın içinde dönüyordu.
“ sakinleşmiyorum ben şu haline bak! Resmen dayak yemişsin benden ben kafayı yemek istiyorum “ kafasına vurmaya başlamıştı ona engel olmaya çalışıyordum ama yapamıyordum.
“Beni dinle lütfen”
Kafasını sallayıp dinlemeyi reddediyordu.Yüzünü bana çevirdim . Gözlerinde öyle bir pişmanlık vardı ki bana isteyerek zarar vereceğine zaten inanmıyordum.
“Ben senin iyi gününde değil kötü gününde de yanında olmak istiyorum.Bırakamıyorum. O kadar haklısın ki lanet olsun ben seni bırakamıyorum.
Sana bir şey olacak diye aklım çıkıyor ne olur.
Tamam aşık değilsin beni sevmiyorsun biliyorum ama yanındaki varlığıma katlanamayacak kadar mı nefret ediyorsun benden.”
Ayağa kalkıp dolanmaya devam ediyordu. Birşey düşünüyor gibiydi. Bende peşinden ayağa kalktım bir anda kendimi duvar ile onun arasında buldum.
Ellerini duvara koymuş çıkmamı engellemişti. Beni duvarla arasına sıkıştırmıştı. Bu kadar yakın oluşu beni rahatsız etmemişti hatta lanet olası hormonlarım “sonunda testesteron “ diye bağırıyorlardı. Nefesim kesilmiş ve yüzüne bakıyordum.
Anın adrenalini mi büyüsü mü bilmiyorum Ömer bana çok değişik bakıyordu. O an kendini bana doğru yittirince karnıma değen şey ile resmen şok oldum.
Bu gerçek olamazdı değil mi ?
Bana karşı hiç bir şey hissetmiyor olduğunu söylemişti ama bedeni öyle demiyordu sanki?
“Sen bana aşık mısın?” Dedi.
“Evet” dedim kısık bir sesle sesimi yüksek çıkaramıyordum.
Sonra elini yüzüme götürdü baş parmağı ile yüzümü okşuyordu. Ellerini hissedince yanağımı ellerine bastırıp yüzümü ona bastırdım. Onun şefkatine her şeyden çok ihtiyacım vardı.
Yanağımı okşamaya devam etti sonra boynuma yaklaştı.Saç diplerime doğru değen nefesiyle ayaklarımın tutmadığını hissettim düşecek gibi olunca beni kolumun altından kolu ile destekledi.
“İyi misin” dedi dudakları kenara kıvrılarak.
Ondan etkilendiğimi keşke bu kadar belli etmeseydim. Sonra boynuma kondurduğu öpücük ile nefes alamaz hale gelmiştim. Biraz benden uzaklaşsa nefes alacaktım ama buna izin vermiyordu sonra yanağını yanağıma sürterek burunlarımızı birleştirdi.
Az önceki halimizden sonra şu an bu halde olduğumuza inanamıyordum.
Dudaklarını bana yaklaştırınca kalbim artık sırtımı ağrıtmaya başlamıştı.
Yanıyordum. Ama sönemiyordum.
Kokusu başımı döndürmeye devam ediyordu.
“Ömer “ dedim fısıltılı bir sesle
“ efendim” dedi.
Hadi bir cesaret be kızım.
“Ben seni çok seviyorum “ dedim fısıltıyla ve cümlemin sonunu dudaklarında bitirmiştim.
Öpünce kendimi bir kayalıktan atlıyor gibi hissediyordum. İlk öpücüğümdü.
İlk öptüğüm insan. Son da olsun istiyordum.
Öpmeye devam ederken gözlerim kapanmıştı kollarımı boynunda birleştirip kendime çektim.
Çekmemle boğazında bir inleme sesi duydum bir ses bir insana nasıl alev aldırabilirdi.
Karşı koymadı beni uzaklaştırmadı aksine bana karşılık veriyordu. Ellerini belime atıp belimin açık kalan yerini okşuyordu. Kuş kadar hafif dokunuşu az önce darbe alan yerlerimin acısını geçirmişti.
Uçuyordum gök yüzünde.
Bu dünyada yaşamaya değer bir şey varsa o da buydu.
Gözlerimi açtığımda bana bakıyordu dudaklarımız ayrılmıştı. Birşey demesini bekliyordum. Gözlerime baktı uzun uzun
Kalbim yerinden çıkacak ne olur bir şey söylesin.
“Ahsen “ dedi.
“s*x istiyorsan aşık rolü yapmayı bırak gel derdin buysa halledelim git!” Dedi.
Ne dediğini anlamak için biraz bekledim aptal gibi suratına bakıyordum
“Anla anlamadım” dedim kekeliyordum
“Yani derdin s*x ise soyun halledelim beni de sonra rahat bırak git. “
Suratına indirdiğim tokatla yüzü savrulmuştu.
Bana bunu yakıştırması değildi yaralayan belki de sevgime inanmıyor oluşuydu. Kalbime inanmıyor oluşuydu ve ben artık buna dayanamıyordum.
Onu ittirdiğim gibi kapıya yöneldim çıkmak için.
Arkamdan da gelmemişti. Koşarak çıktım o evden ağlamama engel olamadan merdivene çökmüş bağıra bağıra ağlıyordum apartman duysun umrumda bile değildi.
Benim kalbim ölüyordu. Ve celladına aşıktı. Celladı ise kör ve sağırdı. Kalbimin ölmekten başka çaresi yoktu.
- Writer
