Tinutulungan lang ako ni Lee na mag impake nung mga gamit ko dito sa kwarto ko matapos nang ilang oras na nanatili siya dito pagkatapos naming kumain ng almusal. Akala ko nga ay pagkatapos naming kumain ay aalis na siya pero sinamahan niya pa rin ako hanggang dito sa kwarto ko.
Ang totoo niyan ay ayaw ko pang umalis dahil hinihintay ko si Castiel na dumating. Ilang minuto na lang kasi ay madi-discharge na ako pero hinihintay ko pa rin siya na dumating. Lumipas na lang ang mahigit kalahating oras pero ni text, tawag o ni anino ni Castiel ay hindi ko man lang nakita.
“Breigh okay ka na ba talaga?” takang tanong sa akin Lee, napatigil ako sa paglalakad at tumingin sa malayo, ayaw kong makita ni Lee yung sakit na nararamdaman ko at baka mapansin niya na iba ang ikinikilos ko.
“Oo naman, hi
