เยว่ไป๋ฮวาที่เอาแต่เก็บตัวอยู่ในเรือนก็ออกจากเรือนในรอบหลายเดือน วันนี้นางมีเรื่องสำคัญที่ต้องสนทนากับสามคนนั้นโดยตรง ไม่สามารถให้จางหลิงเย่ไปบอกได้ นางจึงจำเป็นต้องไปที่นั่นด้วยตนเอง
“ไปพาเสี่ยวฟางมา บอกว่าข้าจะพานางออกไปหาพี่ชาย” นางตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่รับสองพี่น้องมาอยู่ด้วย เพราะทำให้การติดต่อระหว่างนางและสามคนนั้นง่ายขึ้นมาก ไม่ต้องทำอันใดหลบ ๆ ซ่อน ๆ ให้มีพิรุธ
“พี่ไป๋ฮวาเราจะไปหาพี่หลิงเย่หรือเจ้าคะ” จางหลิงฟางวิ่งมาหาผู้ที่เปรียบเสมือนพี่สาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดีใจที่จะได้ไปพบพี่ชาย เพราะนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่พี่ชายมิได้มาพบนาง
“ใช่ พวกเราไปกันเถิด หากช้าเสี่ยวฟางของเราจะได้อยู่กับพี่ชายแค่ครู่เดียว” เยว่ไป๋ฮวายิ้มอย่างเอ็นดู การมีเด็กน้อยมาอยู่ด้วยทำให้ชีวิตของนางมีสีสันขึ้นมาก คลายเบื่อยามที่อยู่แต่ในเรือนได้ไม่น้อย
เมื่อเป็นเช่นนี้ก็อดที่จะหวนคิดไปถึงบุตรที่ยังไม่เกิ
