NAGULAT si Queenie nang paglabas niya ng kusina ay nadatnan niya si Don Lorenzo na nasa sala at kausap ng kaniyang ama’t ina. Ang lalong ikinakunot ng noo niya ay ang malaking boquet ng bulaklak at box ng mamahaling chocolates sa tabi nito. Mabilis itong tumayo nang makita siya at iniabot sa kaniya ang mga dala.
“Magandang hapon sa’yo, Queenie. Para nga pala sa’yo.”
Hindi pa siya nakakabawi sa pagtataka kaya hindi niya tinanggap ang mga iyon. Kung hindi pa siya pinansin ng Papa niya…
“Anak, tanggapin mo naman ang ibinibigay ni Don Lorenzo at baka mangawit siya. Nakakahiya.” Pinandilatan pa siya nito kaya napilitan siyang tanggapin.
“M-maraming salamat ho, Don Lorenzo. Pero hindi naman ho ako ang may sakit kundi si Cindy,” magalang pa rin na saad ng dalaga sa pag-aakalang walang ibig s
