.
.
“อะไรนะครับ?”
“กูให้มึงไปสืบหาเรื่องของอัญญา...แต่มึงกลับมาสภาพนี้ มึงสืบแบบไหน?”
“ก็....”
“อย่าบอกนะว่าแบบเดิมที่เคยทำ”
“.......”
การันต์ไม่ได้ตอบคำถามทีเล่นทีจริงของผู้เป็นนาย เพียงเท่านั้นทิศเหนือก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นอย่างที่เขาคิดแน่นอน เพราะเขาและการันต์อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ ทำไมจะไม่รู้วิธีการของลูกน้องคนสนิท ทิศเหนือยกยิ้มก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
“ขอโทษครับนาย”
“กูยังไม่ได้ว่าอะไรมึงเลย”
“ผมนึกว่านายจะโกรธที่...”
“ทำไมกูต้องโกรธ กูดีใจด้วยซ้ำ กะทิจะได้ไม่คิดมาก”
“นายจะบอกเรื่องนี้กับกะทิหรอครับ?”
“มีเหตุผลอะไรที่กูต้องบอก...เดี๋ยวเธอก็เห็นท่าทีของพวกมึงเอง”
“ครับ? ผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอ”
“กูไม่ได้หมายถึงมึงหรอก กูหมายถึงอัญญาต่างหาก”
ทิศเหนือพูดด้วยความมั่นใจ เพราะดูจากผู้หญิงแล้วไม่ว่าจะรักหรือไม่รักถ้าได้มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับเธอที่ทำให้จำไม่ลืมก็ไม่แปลกที่ท่
