เธอร้องค้าน เมื่อมืออุ่นร้อนสอดลึกเข้าตามแนวสาบเสื้อ เขาสะกิดกระดุมหลุดออกเพียงเม็ดเดียว แต่สามารถพานิ้วเรียวยาวเข้าไปกอบกุมบีบเคล้นทรวงอกของเธอได้
ทัศเทพมีหรือจะฟัง คนอย่างเขาถือคติด้านได้อายอด ใช่! อด และเขาก็อดทนมามากแล้ว! สิ้นสุดกันเสียที!
ลูกเลี้ยงจอมหื่นเดินหน้าเต็มกำลัง กดจุมพิตหนักๆ ที่ปลายคางมนเรื่อยลงตามลำคอเรียวระหง มือหนาสองข้างดึงกระชากกระดุมที่เหลืออยู่ให้หลุดจากรัง
“คุณเทพ! อย่า!” สติที่เหลืออยู่น้อยนิดผลักดันให้ชมจันทร์ร้องทัดทาน ทว่ามันกลับไปยั่วยวนอารมณ์ของชายหนุ่มให้ลุกฮือ
ทัศเทพปลุกไฟเสน่หาให้ลุกโชน ลมหายใจและริมฝีปากของเขาปัดผ่านไปที่ใด ชมจันทร์ก็ร้อนผ่าวเหมือนมีเปลวไฟแผดเผาลามเลีย
แม่เลี้ยงสาวหลับตาพริ้ม นอนราบลงกับโซฟาเนื้อดี สาบเสื้อหลุดลุ่ยเผยทรวงอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้บราลูกไม้สีนิลสนิท
ทัศเทพมองแม่เลี้ยงสาวตาหวานฉ่ำ เพียรจุมพิตริมฝีปากอย่างดูดดื่มอีกหน
