‘ไม่มีวัน! ยัยแพรวมันต้องไปตกนรกเหมือนอย่างที่ฉันเคยเจอ เฮอะ! คิดหรือว่าฉันจะกลัวคำขู่ของแก ก็เอาสิ ควานหาศพผัวคนล่าสุด ของฉันให้เจอ ส่วนฉันก็จะล่ายัยแพรวเหมือนกัน สวยๆ อย่างมันใส่ตะกร้าล้างน้ำไม่กี่ครั้ง ขี้คร้านเสี่ยกริชจะวิ่งเข้าใส่ แค่โดนเฉาะไปทีสองที มันไม่เสียหายนักหรอก หึๆๆ อ้อ...ขอบใจมากนะไอ้โจรกระจอก เพราะตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าแกอยู่สตูล ฮ่าๆๆ’
ตู๊ด...
ปลายสายตัดทิ้งเพียงเท่านั้น กวินคิดหนัก คุณหญิงพราวพริ้งกำลังรุกอย่างที่เขาไม่นึกว่าผู้หญิงแก่ๆ คนหนึ่งจะทำได้ แต่อย่างน้อยนางก็ยังไม่รู้ว่าแพรวรุ้งอยู่บนเกาะที่เป็นของเขา หนึ่งในผู้บริหารคนสำคัญของ เพิร์ล คุณหญิงพราวพริ้ง ถ้าจะจัดการคงไม่ยากเท่าไหร่ แต่อาจต้องใช้เวลาสักนิด แต่สำหรับเสี่ยกริชน่ะ ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก รอแค่โอกาสเหมาะๆ เท่านั้น
สองวันถัดมา
กวินนั่งจ้องใบหน้าซีดเซียวของคนบนเตียงด้วยความสับสน หัวใจของเขาอยู่ที่ใ
