เสียงกรีดร้องดังเล็ดลอดเข้าหูเจ้าหนูตัวน้อย มีนามองขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน สองขาอวบอ้วนกำลังจะวิ่งไปตามทิศทางที่ได้ยิน แต่คุณครูกลับห้ามเขาเอาไว้ไม่ให้ก้าวขา
“นายน้อยครับ ยกดาบครับไม่ใช่ออกเดินอย่างนั้น”
อาจารย์สอนศิลปะป้องกันตัว เอ่ยกับลูกศิษย์วัยเยาว์
หนูน้อยแทบจะทิ้งดาบไม้ในมือ ใบหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์ เสียงน้าแพรวแน่ๆ เขามั่นใจ
เมื่อไม่อาจขัดประสงค์ของคุณครู หนูน้อยจึงหันมาเงื้อดาบไม้กวัดแกว่งใส่อีกฝ่าย บางครั้งเขาก็ไม่รู้ว่าทำไปทำไม เขาควรได้นั่งดูการ์ตูนในสมาร์ตโฟน ไม่ใช่ยืนแกว่งดาบไม้จนเมื่อยแขนอย่างนี้ เฮ้อ...
เจ้าหนูถอนหายใจ แต่สองมือยังแกว่งดาบไปมา ทั้งยังบังคับใจไม่ให้ลอยไปหาคนที่อยู่บนห้อง แม่แพรวของมีนเป็นอะไร
----------------
น้ำตารินไหลอาบสองแก้มของแพรวรุ้งอีกครา เขาลงทัณฑ์ความผิดเธอด้วยเพลิงเสน่หาแสนทรมาน เสียงฝีเท้าย่ำบนพื้นพรมแผ่วเบา แต่เธอยังสามารถได้ยินทุกการเคล
