[8]
หนูมิวของเฮียก้อง
---------------
คลื่นลูกใหญ่สาดซัดเข้าหาเรือยนต์จนเอนเอียง กวินหน้าถอดสี จู่ๆ ก็มีคลื่นพัดมาตอนที่เขาไม่ทันตั้งตัว มือหนาไขว่คว้าหาที่เกาะ แล้วชั่ววินาที คลื่นลูกใหญ่ก็กลับเงียบหาย ทะเลพลันนิ่งสงบ มันกลับสู่ภาวะก่อนหน้าอีกหน
ชายหนุ่มมึนงงนี่มันคลื่นบ้าบออะไรกัน
‘คลื่นซัดใจ อย่างไรเล่าที่รัก’
นายหัวหนุ่มหันขวับไปตามเสียง มันแผ่วเบาราวเสียงสายลมกระซิบ ทว่าเขาได้ยินชัดเจน นั่นเสียงหล่อน เมษาภรรยาที่รัก เขาไม่เคยรับรู้ว่าหล่อนยังอยู่ใกล้ๆ แม้แต่ตอนที่หล่อนเพิ่งจากไป แต่เมื่อครู่นี้เสียงหล่อนแน่ๆ เขาจำได้
“เพราะคุณ! แพรวรุ้ง! วิญญาณเมียผมถึงไม่สงบ โผล่ขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ แม่ตัวดี! โผล่ขึ้นสิ โผล่ขึ้นมา!”
กวินร้องเสียงดังลั่นทั่วเวิ้งน้ำ แต่มันคงไม่ดังมากพอให้คนที่จมลงสู่เบื้องล่างได้ยิน
“โธ่เว้ย!”
ตูม!
น้ำทะเลแตกกระเซ็นเป็นวงกว้าง ชายหนุ่มพุ่งทะยานสู่เวิ้งน้ำที่
