EP35
"เอาเวลาไปคิดถึงคนของคุณเถอะ"
"คนของฉันก็นั่งอยู่ตรงหน้าตอนนี้" เขาไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรกันแน่แต่การที่เขามาพูดแบบนี้มันทำให้ฉันไม่ชอบมาก ฉันมองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจว่าทำไปเพื่ออะไร ทว่าคนตรงหน้ากลับไม่มีความรู้สึกว่าตนเองกำลังสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น
"หยุดพูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้สักที น้องดาไม่อยากฟัง"
"แต่เธอต้องฟัง"
"ไม่ค่ะ" ฉันตอบเสียงแข็งไม่รู้แววตาของตนเองมันแสดงออกมาแบบไหนรู้แค่ว่าตอนนี้ไม่อยากมองหน้าเขาไม่อยากฟังอะไร ไม่อยากรับรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องของเขาแล้ว เราสองคนควรต่างคนต่างอยู่ในเมื่อฉันถูกทำร้ายถึงขนาดนั้นแล้ว
"เรื่องงานแต่ง มันคือแผนที่ฉันต้องทำ"
"จะเรื่องอะไรมันก็ไม่เกี่ยวกับน้องดา"
"เธอไม่ได้รู้สึกอะไรบ้างเลยหรอ ที่มีข่าวแบบนี้ออกมา" เหมือนน้ำเสียงของเขาจะเจื่อนลงเพราะฉันพยายามผลักไสเขาออกทุกการกระทำแต่ก็ถูกคนตัวโตกว่าดึงดันเอาไว้ไม่ให้หลุดจากพัน
