EP57
.
.
.
“กลัวมั้ยว่าวันหนึ่งเขาจะเจอเกล”
“อาจจะเจอแล้วแต่แค่จำไม่ได้”
“แล้วเกลจะทำยังไงต่อไป”
“แค่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” เธอตอบเหมือนคนที่หัวใจด้านชาไปแล้ว สายตาของมิเกลยังคงจ้องมองภาพที่เธอเคยถ่ายกับพี่ฟีฟ่าฉันก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะบังเอิญได้ขนาดนี้เหมือนกัน
“ทำเหมือนลืมเรื่องทุกอย่างไปทั้งที่เกลเป็นฝ่ายเจ็บมากแบบนี้หรอ”
“แล้วจะทำอะไรได้ ในเมื่อไม่มีอะไรไปเรียกร้องแล้ว”
“เราขอให้เกลผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปสักทีนะ” ฉันเอ่ยให้กำลังใจมิเกลก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนํ้าเพื่อทำธุระส่วนตัวตนเองให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกมาเมื่อทำทุกอย่างเสร็จ
“ฉันคงไม่พร้อมออกไปไหนตอนนี้ จะเป็นไรไหมถ้าปฏิเสธที่เธอชวน” เกลบอกในขณะที่เธอนั่งอยู่โต๊ะอ่านหนังสือ
“ไม่เป็นไร ไว้วันหลังก็ได้วันนี้พักผ่อนเถอะ”
“ขอโทษนะ”
“ไม่ต้องขอโทษหรอกแค่อย่าคิดสั้นแบบนั้นอีกก็พอ” พูดจบฉันก็เดินไปหยิบมีดขึ้นมาแล้วเอามัน
