Pagbalik ni Lorenzo sa kaniyang unit ay wala na roon si Zoraida.
Tinignan nya ang cellphone kung may mensahe ba roon at hindi nga siya nagkamali dahil ang pangalan agad ni Zoraida ang bumungad sa kaniya.
Zoraida: Umuwi na ako. Salamat sa oras. Pagusapan nalang natin ang tungkol sa kaso sa susunod kapag may bakante tayong oras at sa ibang lugar.
Napabuga siya nang hangin.
I am always free basta ikaw, Zoraida. Gusto niyang sabihin sa babae.
He groaned as he remembered what happened earlier. Palagi na lang may humahadalang sa kanilang dalawa ni Zoraida pero kahit ganoon ay hindi pa rin siya mapapagod na habulin ang tamamng pagkakataon na para magkaroon sila ng oras dalawa.
Okupadong-okupado naman ang isipan ni Zoraida nang makauwi siya sa bahay ng mga Meduya.
“Ayos ka lang ba, Ate?” Ta
