45- Karım, ailem…

1298 Words

Kaşlarım çatıldı. Cümle bir an beynimde yankılandı ama anlamak istemedim. Başımı yana eğdim, gözlerimi kıstım. “Ne?” Cemre bakışlarını kaçırdı, dudaklarını birbirine bastırdı. Sonra sinirden güldüm. Gerçekten, başka hiçbir tepki veremezdim. Kafamı iki yana sallayarak güldüm. “Gerçekten şaka mısın?” dedim, gözlerimi ona diktim. “Sen benimle dalga mı geçiyorsun Cemre?” Cemre telaşla elini kaldırdı, beni susturmak ister gibi. “Yanlış anlama.” dedi aceleyle. “Seninle konuştuğum dönem boyunca abine karşı asla böyle bir şey olmadı ama…” Sesi titredi, gözlerini kaçırdı. ''Senin abinin uzun zamandır benden hoşlandığını zaten biliyorsun.” İçimde garip bir öfke kabardı. Cemre bana bakmaya cesaret edemedi, devam etti. “Ben o an…” dedi nefesi düzensizleşerek, ''Hani senden intikam almak amacıy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD