Her köşede bir koşuşturma, her odada bir hazırlık… Gülsüm Hanım’ın gelinliği çoktan seçilmişti ve herkes bir şeylerle meşguldü. Kadınlar kına gecesi için ayrı, düğün için ayrı hazırlık yapıyor; evin içi çiçekler, kumaşlar, bohçalarla doluyordu.
Ama ben…
Ben hiçbir şeye dahil olmadan, sadece olup biteni izliyordum.
Salondaki koltuğa oturdum, telefonumu elime aldım ve derin bir nefes aldım. Üç gündür Baran’dan tek bir haber alamamıştım. Konaktan gittiğinden beri mesaj atmamıştı, aramamıştı.
Elimi telefonda gezdirdim, yazıp yazmamayı düşündüm ama içimdeki özlem ağır bastı.
Efsun: Nasılsın?
Mesajı gönderdiğim an pişman olmayı bekledim. Ama olmadım.
Telefon elimdeyken titredi.
Baran: İyiyim.
Hızlıca cevap yazdı. Sanki mesajımı bekliyormuş gibi.
İçimden bir şeyler kımıldadı. Parmağımı
