Hazal içeri girer girmez, Saime Hanım kaşlarını kaldırdı ve şaşkınlıkla sordu:
“Senin burada ne işin var kızım?”
Hazal, elindeki torbaları hafifçe kaldırarak Saime Hanım’a döndü. Sesi sakindi ama fazla ölçülüydü, sanki ortamdaki gerginliği hissediyor ve bunu bastırmak için fazladan bir çaba harcıyordu.
“Annem köyden gelirken birçok gıda getirdi,” dedi. “Size de getirmemi söyledi, ben de size getirdim.”
Gülsüm Hanım başını onaylarcasına salladı. “Aman kızım, zahmet etmişsiniz,” dedi. “Ne getirdiniz bakalım?”
Hazal, elindeki torbaları Kadriye’ye uzattı. “Peynir, tereyağı, dut pekmezi, biraz da erişte var,” dedi.
Saime Hanım’ın yüzü hafifçe yumuşadı. “Köyde hayat nasıl gidiyor? Yayla hayatı ne zaman başlıyor?”
Hazal, kendinden emin bir şekilde oturdu. “Bu yıl yaylaya erken çıkacaklar,”
