ตอน ซื้อผู้ชายมารุมตัวเอง
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ โต๊ะอาหารเช้าในคฤหาสน์หรู
"ช่วงนี้ดูหน้าตาผิวพรรณสดใสขึ้นนะแม่ริสา ดูมีน้ำมีนวลขึ้นผิดหูผิดตา" คุณหญิงนิมมาทักขึ้นขณะวางช้อนซุปเห็ดทรัฟเฟิลลง หล่อนมองฉันด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์และมีความหวัง
"สงสัยยาจีนที่ฉันให้กินจะเริ่มออกฤทธิ์ หรือไม่ก็... อาจจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้"
ฉันยิ้มรับบางๆ แสร้งทำเป็นเขินอาย "สาธุค่ะคุณแม่ ริสาก็หวังอย่างนั้น"
ในใจฉันแค่นหัวเราะเยาะหยัน 'มีน้ำมีนวล' อย่างนั้นเหรอ? ใช่สิ... ก็ร่างกายฉันได้รับ "น้ำ" เข้าไปหล่อเลี้ยงไม่ขาดสาย ทั้งจากหนุ่มออฟฟิศ ทั้งจากเทรนเนอร์ และอีกหลายคนที่ผ่านมา ฮอร์โมนเพศชายที่ฉีดพ่นเข้ามาในตัวฉันมันคงช่วยบำรุงผิวพรรณให้เปล่งปลั่งยิ่งกว่าคอลลาเจนยี่ห้อไหนๆ
แต่ฉันรู้ตัวดีว่าประจำเดือนรอบใหม่เพิ่งหมดไป ฉันยังไม่ท้อง... ความล้มเหลวยังคงตามหลอกหลอน และนั่นหมายความว่า ภารกิจล่าพ่อพันธุ์ต้องดำเนินต่อไ
