ตอน คุณนายอย่างฉันต้องยอมให้ยามรุม
คำพูดของฉันเปรียบเสมือนระเบิดที่ทำลายกำแพงศีลธรรมและความเจียมตัวของพวกยามจนพังทลาย
"ถ้าพวกเธอให้ฉันกินจนอิ่ม... ฉันจะอมให้... จะทำให้ทุกอย่าง แต่มีข้อแม้เดียว... ห้ามบอกใครเด็ดขาด"
สิ้นเสียงคำสั่ง น้าหมายและไอ้เข้มมองหน้ากัน แววตาของพวกเขาเปลี่ยนจากความเกรงใจเป็นความหื่นกระหายแบบสัตว์ป่า พวกเขาคือยามต้อยต่ำที่จู่ๆ นางฟ้าเจ้าของบ้านก็ร่อนลงมาเสนอตัวแหกขาให้กระแทกถึงที่ มีหรือที่จะปฏิเสธ
"ครับ... ได้ครับคุณผู้หญิง... พวกผมจะจัดให้" น้าหมายเสียงสั่น พยักหน้าให้ไอ้เข้ม
ทั้งสองคนพุ่งเข้ามาหาฉันพร้อมกัน ร่างกายกำยำในชุดเครื่องแบบรัดรูปเบียดเสียดเข้ามาประชิดตัวฉันทั้งหน้าและหลัง
น้าหมายนั่งลงบนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง แล้วดึงแขนฉันให้ลงไปนั่งคร่อมบนตักเขา หันหน้าเข้าหาเขา ส่วนไอ้เข้มยืนซ้อนอยู่ด้านหลังฉัน ประกบร่างหนาๆ เข้ากับแผ่นหลังบางๆ ของฉัน
"หอม... หอมไปท
