Nazlı'dan
Sabahın doğan güneşi bir gün benim hayatıma da doğar mıydı?
Annem bile artık rüyalarıma gelmez olmuştu. Annemin yüzünü hâyâl mayel hatırlıyordum. Hastalığın bana getirdiği en büyük üzüntüsü annemin yüzünü unutmuş olduğumdu. Babamın yüzü çoktan çıkmıştı da hatırımdan annemi unutmuş olmak ölmekten beter bir acı verdi.
Yatağın bir ucunda yattığım gibi kalkardım eskiden. Şimdi uykularımda bir ağır olur oldu.
Gözlerimi usulca aralarken burnuma gelen kokuyu artık burnum ezber etmişti. Kafam Demir'in kolunun üstünde burnum çıplak tenine çarpınca kokunun kaynağına gömülmüş kalmışım. Ortamızda yatan Oylum çoktan kalkıp gitmiş. Gece o gelmeseydi öpmesine izin mi verecektim.
Senin, sana yapılanlara ne zaman sesin çıktı ki zaten.
Ya Demir'e ne demeli. Daha yaptığını affettirmeden
