Nazlı'dan
"Benimle"
Beynimi tümör ele geçirdiğini öğrendiğim gün bile bu kadar şaşırmamıştım, kalbim bu kadar acımamıştı.
"Sen ne dedin öyle?"
"Duydun kaya kuşu, bana kaçtın."
O kadar duygusuz ve normal bir olaymış gibi söylüyordu ki.
"Babanın, anneme yaptığı şeyi sende bana mı yapıyorsun?"
Buz dağı gibi duran adamdan bakışlarımı çekmedim. İfadesini anlayamıyordum. Sinirli mi? Öfkeli mi? Yoksa şu durumumuzdan keyif mi alıyordu.
"Ne benim babamın ne de senin annenin bir suçu vardı Nazlı!"
Ne biliyordu da böyle diyordu bu adam? Diyecek bir şey bulamadım. Bu zamana kadar kimseye korkusuz baktığımı hatırlamıyordum. Dün bile elimde silah varken Cemal ağanın bakışlarından korkmuştum. Lakin bu adamdan korkmak gelmiyordu aklıma. Öleceğime mi güveniyordum?
Derin derin solurken tekrar
