(Bir gün öncesi... Nazlı'nın bayılması sonrası.)
Demir'den
Kucağıma bayılan kadını havada yakalayıp kaldırdım. Şu, leş kargalarına bile merhamet eden koca yüreğine benide sığdırır mıydı? Kendimi bu kadının yanına layık görmüyordum ama uzağımda da olmasını istemiyordum.
Sinirle kucağımda Nazlı'yla arabaya yürürken arkamda Suat'a seslendim.
"Suat... !"
"Buyur abi..!"
"Asmin'i ve Nazlı'yı eve götür. Nazlı'yla ilgilen, ben içerdekileri halledip geleceğim."
"Tamam abi, sen merak etme!"
Nazlı'yı arkaya yatırınca Asmin hemen yanı başına oturdu. Gözleri sen merak etme diyordu. Kafamı sallayıp arabadan çıktım. Gün daha bitmemişti. Ama benim karım bu kadarına ancak dayandı.
Giden arabaya bakmayı bırakıp içeri girdim.
"Toplayın köy meydanına çöp boşaltacağız..!"
Cemal ağa yerde baygın
