“เฮ้ยพี่!”
ระหว่างที่กำลังยกถ้วยซดมาม่ากินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่นั้น หางตาได้เหลือบไปเห็นว่ามีใครบางคนมายืนอยู่ตรงหน้าบ้าน ตกใจเมื่อพบว่าเป็นผู้ชายคนที่เคยเจอเมื่อหลายวันก่อน
จะใครล่ะ ถ้าไม่ใช่คนที่เหยียบหุ่นยนต์ของเขาจนแขนขาหักในวันนั้น แล้วให้ค่าเสียหายเป็นเงินแบงก์สีเทามาหลายใบจนโดนแม่ดุ
แต่พี่เขามาทำอะไรที่นี่ อย่าบอกนะว่าจะมาเอาคืน
ไม่ได้นะ!
ไอ้เขตไม่ยอมเด็ดขาด!
ลุกขึ้นเดินไปขวางประตูเอาไว้ทันที
“พี่ห้ามเข้ามานะ ออกไป ออกไป” จะมาเอาเงินคืนงั้นเหรอ ไอ้เขตไม่ให้โว้ย!
คนตัวสูงไม่ตอบ กลับกันเอาแต่มองหน้าของเด็กน้อย รูปหน้าแบบนี้ อีกทั้งคิ้วยังเข้ม ขนตางอนยาวเป็นแพ ไม่ต้องทาย และไม่ต้องเดา
นี่มันใบหน้าของเขาตอนเป็นเด็กชัด ๆ!
ถ้าหากวันนี้ไม่ได้ยินที่อาตัวเองเล่าว่าพิมพ์มาดามีลูก เขาคงคิดมากว่าแอบไปทำใครที่ไหนท้อง
แต่บังเอิญ เขาไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับใครเลยหลังจากมีพิมพ์มาดา
และก่อนห
