หมอหนุ่มเดินดุ่ม ๆ กลับมาที่บ้านของพิมพ์มาดา ก็เห็นเด็กน้อยนั่งอยู่ข้างยายมองมาที่เขาพลางทำตาปริบ ๆ
“แม่พิมพ์” รีบลุกขึ้นไปกอดแม่ทันที แล้วอ้อนให้แม่อุ้ม
พิมพ์มาดาอุ้มเด็กชายตัวน้อยขึ้นแนบอก เขตก็เอ่ยกับแม่ทันที
“พี่เขารังแกแม่พิมพ์ไหมครับ”
พิมพ์มาดาได้ยินอย่างนั้นเหลือบมองหน้าพ่อของลูกเล็กน้อย ก็เห็นเขายืนเอามือกอดอกมองเขม็งมา จึงส่ายหัวกับลูกชาย
“ไม่ครับ เราแค่คุยกันเฉย ๆ ”
“คุยเรื่องอะไรครับ”
พิมพ์มาดาเม้มปาก ถ้าบอกว่าคุยกันเรื่องที่เขาเป็นพ่อของเขต อีกฝ่ายจะทำหน้าอย่างไร เขตจะโอเคไหม เธอกลัว
“ฉันเป็นพ่อของเธอ”
หมอหนุ่มตัดสินใจพูดเพราะเห็นฝ่ายนั้นเอาแต่นิ่ง อีกทั้งก็ตั้งใจเอาไว้แล้วด้วย ว่ายังไงวันนี้เขาก็ต้องบอกลูกให้ได้ ผลจะออกมายังไงค่อยว่ากัน
เด็กน้อยหันขวับ แล้วมองผู้ที่มาใหม่ด้วยความสงสัย
“ฉัน เป็น พ่อ ของ เธอ!” นายแพทย์อาณาจักรเอ่ยย้ำให้เด็กน้อยฟังอีกครั้ง ทว่ากลับเห็น
