“โอ๊ย!” เด็กชายตัวน้อยยืนเอามือกอดอกอยู่กลางโถงของตัวบ้าน แล้วแหกปากร้องออกมาพร้อมตาที่หลับปี๋ลง
แม่บอกจะทำโทษ ก่อนจะเดินไปหยิบไม้แขวนเสื้อแล้วเดินกลับมา
“แม่ยังไม่ได้ตี” พิมพ์มาดาถอนหายใจแรง เธอแค่ถือเอาไว้เฉย ๆ ยังไม่ได้แตะต้องตัวของเขตเลย การแสดงมาก
“อ้าวเหรอ ก็นึกว่าตีแล้วครับ แฮ่!” เด็กน้อยทำหน้าเหยเก ก่อนจะมองไปยังยายของตัวเองที่นั่งอยู่ไม่ไกลกัน เห็นฝ่ายนั้นหัวเราะมาให้
เขตทำปากมุบมิบใส่ยายตัวเอง พอเห็นฝ่ายนั้นยกมือทำท่าจะเขกมะเหงก จึงแลบลิ้นใส่
“ไอ้นี่”
“ยายไลพูดไม่เพราะ แม่ตียายไลเลยนะ” ชี้มือไปที่ยาย แล้วหันไปฟ้องแม่ ถ้าเขาต้องโดนตี ยายไลก็ต้องโดนด้วย
ก็ยายไลไม่น่ารักอะ
“เขต...”
“ค้าบบบบ” รีบดึงมือกลับมากอดอกตัวเอง แล้วทำหน้าเศร้า เผื่อแม่เปลี่ยนใจไม่ตี
“ขอโทษยายก่อนครับ”
เด็กน้อยรีบพนมมือยกขึ้นไหว้ แล้วโค้งศีรษะลง พร้อมเอ่ยออกไปทันที
“ขอโทษค้าบยายไล”
คนเป็นยายพยักพ
