@คันคายคลับ
“เล่าได้ยัง” มาถึงดื่มเอา ๆ ไม่พูดไม่จา ส่วนเขา อยากฟังเรื่องที่หลานชายไปเจอเด็กคนนั้นกับพิมพ์มาดาจะแย่
“ลูกผมพี่” หมอหนุ่มวางแก้วเหล้าลง แล้วเอาสองมือประสานกันที่ด้านหน้าก่อนจะเอ่ยออกมา
“ฮะ จริงเหรอเนี่ย! ลูกแกจริงๆ เหรอจักร?”
“อืม”
“พี่ว่าแล้วไง!” อาจารย์หนุ่มตบเข่าฉาดใหญ่ ซื้อหวยทำไมไม่ถูกอย่างนี้บ้าง
“เซนส์พี่โคตรดีเลยว่ะแกว่าไหม แค่เห็นหน้าเด็กน้อยคนนั้น หน้าแกตอนเป็นเด็กก็ลอยมาเลย เป๊ะกว่านี้ไม่มีอีกแล้วไอ้จักรเอ๊ย”
หมอหนุ่มพยักพเยิดหน้าเห็นด้วย เขตหน้าเหมือนเขาเป๊ะเลย ถ้าเอารูปตอนเด็กมาเทียบก็คนเดียวกัน เหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว
“แบบนี้เขตก็รู้แล้วสิว่าแกคือพ่อของเขา”
นายแพทย์หนุ่มเงียบปาก รู้งั้นเหรอ รู้ก็รู้
“แกได้คุยกับลูกไหม” เงียบแบบนี้หมายความว่ายังไง
“คุย”
“นั่นไง พี่ว่าแกคงไม่พลาดหรอก ถึงแกจะไม่ได้อยากมีลูกก็ตาม แต่แกก็ต้องอยากดูแลลูกแกบ้างล่ะ”
“อืม”
