ตอนที่ 1 สองขีด

648 Words

พิมพ์มาดายืนหน้าซีดในห้องน้ำหลังจากชุดทดสอบการตั้งครรภ์ขึ้นเป็นสีชมพูสองขีดจาง ๆ บ่งบอกว่าเธอกำลังตั้งท้อง เลยวันที่ประจำเดือนต้องมาสองอาทิตย์ จนรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ เธอเจ็บเต้ามาก แต่วันนั้นของเดือนกลับไม่มาสักที รวบรวมความกล้าไปซื้อที่ตรวจครรภ์ในร้านสะดวกซื้อ แล้วแวะเข้าห้องน้ำที่ปั๊มน้ำมัน ก่อนจะเข้าเรียนในช่วงเช้า และผลปรากฏว่าเป็นไปตามที่คิด มันคงเป็นเรื่องราวดี ๆ เพราะเดือนหน้าเธอก็เรียนจบปวส.แล้ว พร้อมที่จะแต่งงานมีครอบครัว แต่เธอกลับไม่ได้มีสามี เพราะเป็นเพียงเด็กเลี้ยงของคุณหมอท่านหนึ่งเท่านั้น ภายใต้ข้อสัญญา ‘เงินแลกเซ็กซ์ เซ็กซ์แลกเงิน ไม่มีความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้อง และที่สำคัญ ห้ามปล่อยท้องเด็ดขาด เพราะฉันไม่อยากมีลูก!’ ‘รับทราบค่ะ’ พิมพ์มาดากลืนน้ำลายหนืด ๆ ลงคอ ไม่รู้ว่าจะเอายังไงดีต่อจากนี้ คุณหมอย้ำนักย้ำหนา ย้ำมาตลอดว่าอย่าลืมกินยาคุม และเธอก็ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด มั่นใจว่าไม่ลืม แต่มันพลาดได้อย่างไร หรือเป็นไปได้ไหม ที่เธออาจจะกินยาคุมไม่ตรงเวลา ก็มีบ้างที่นอนหลับไปแล้ว แต่สะดุ้งตื่นขึ้นมา เพราะว่าลืมกินยาคุมก่อนนอน เวลานั้นก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว ร่างบางในชุดนักศึกษาทรงเอเก็บทุกอย่างทิ้งลงในถังขยะเมื่อได้ยินเสียงคนเข้ามาใช้บริการในห้องน้ำ ออกไปล้างไม้ล้างมือ ก่อนจะมองตัวเองในกระจก คิดไม่ตก ว่าจะเอายังไงดีกับชีวิต บอกความจริงกับคุณหมอเลยดีไหม ว่าเธอท้อง คุณหมอจะโกรธเธอหรือเปล่า โกรธ คุณหมอต้องโกรธเธอแน่นอน เพราะเขาย้ำนักย้ำหนาเรื่องการป้องกัน แต่หากไม่บอก แล้วเก็บเป็นความลับ วันหนึ่งท้องเธอก็ต้องโตอยู่ดี ยังไงเขาก็ต้องรู้ มือเรียวค่อย ๆ ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากในกระเป๋า แล้วกดเข้าไปในแอปพลิเคชันไลน์ ก็เจอกับชื่อ หมอจักร นายแพทย์อาณาจักร แสนร้าย หมอกระดูกที่ โรงพยาบาลคันคาย สองจิตสองใจ ทั้งกลัว และกังวล แต่หากไม่พูด เธอหาทางออกให้ตัวเองไม่ได้แน่ แต่หากพูดไปแล้ว เขาจะทำหน้ายังไง เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นพ่อคนในไม่ช้า “คุณหมอคะ” ข้อความที่ส่งไปแล้วราวสองนาที ฝ่ายนั้นถึงตอบกลับมา (ว่า) “เย็นนี้เจอกันไหมคะ” (เสี้ยนมาก?) เมื่อคืนก็ตีหนึ่ง ตอนนี้เพิ่งช่วงเช้า เสี้ยนอีกแล้ว ปกติเขาจะนัดเจอพิมพ์มาดาทุก ๆ สามวัน ยกเว้นช่วงไหนที่เครียดจากงานจริง ๆ ก็จะวันเว้นวัน แต่ทุกวันยังไม่เคย ด้วยงานที่รัดตัว เขาไม่ค่อยว่าง “ค่ะ” พิมพ์มาดาไม่กล้าบอกตรง ๆ เพราะกลัวฝ่ายนั้นจะไม่มาเจอ แล้วต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวขึ้นมา ให้ไปเอาลูกออก เธอทำไม่ได้แน่ ข้อนี้ไม่มีในหัวอยู่แล้ว แต่การที่เธอจะกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เธออยากมั่นใจเสียก่อนว่าหมอจักรจะไม่รับผิดชอบเธอจริง ๆ ถึงเวลานั้นเธอคงไม่มีทางเลือก ข้อความที่ส่งไปขึ้นว่า ‘อ่านแล้ว’ ทันที แต่ไม่มีอะไรตอบกลับ พิมพ์มาดาไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะยอมมาเจอไหม “งั้นถ้าวันนี้คุณหมอไม่สะดวกก็เป็นไรค่ะ เอาไว้วันหลังก็ได้” (เลิกเรียนไปรอที่เดิมก็แล้วกัน) พิมพ์มาดาคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะรีบตอบกลับไป “ค่ะ ให้พิมพ์ซื้อกับข้าวไว้รอไหมคะ” (อืม) หมอหนุ่มตอบกลับสั้น ๆ ก่อนจะเตรียมตัวออกตรวจคนไข้ในช่วงเช้า

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more