“โอ๊ย!” เด็กชายตัวน้อยยืนเอามือกอดอกหันหลังให้แม่ แล้วส่งเสียงร้องออกมาเพราะเจ็บ เมื่อตูดเล็ก ๆ โดนไม้ที่แม่ไปหามาจากที่ไหนก็ไม่รู้ฟาดมา
ถึงไม่แรง แต่มันเจ็บมาก!
“แม่ไม่เคยบอกให้เขตรับตังค์จากคนอื่นนะ” กระซิบกระซาบเตือนลูกชาย เพราะในที่นี้มีผู้ป่วยนอนอยู่รวมกันนับสิบเตียง แต่เธอเองก็ต้องสั่งสอนลูก ไปเอาเงินมากมายขนาดนี้จากคนอื่นมาได้ยังไงก่อน
“แต่เขาให้เขตเองนะแม่ เขตไม่ได้อยากรับสักหน่อย เขายัดใส่มือเขตเอง”
“ยัดเองยังไง” พิมพ์มาดาที่นั่งอยู่บนเสื่อปูพื้นข้างเตียงคนไข้ของแม่ขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัย ใครกันจะยอมให้เงินมาเยอะขนาดนั้น
“ก็พี่เขาทำหุ่นยนต์ของเขตพัง ก็เลยบอกให้เอาไปซื้อหุ่นยนต์ตัวใหม่” ยื่นหุ่นยนต์ให้แม่ดูว่ามันแขนขาหัก แม่บอกว่าหุ่นยนต์ตัวนี้ราคาแพงมาก แม่ซื้อให้บ่อย ๆ ไม่ได้ แต่เพราะวันนั้นเป็นวันเกิดของเขา แม่ก็เลยยอมซื้อให้
พิมพ์มาดามองตามมือของลูกชาย ก็เห็นว่ามันแข
