ตอนที่ 7 ไอ้บ้าเอ๊ย!

681 Words

@สี่ปีต่อมา “หุ่นยนต์ผม!” มือเล็กกำลังจะเอื้อมลงไปหยิบของเล่นที่ทำหล่นจากมือ แต่กลับโดนเท้าหนาเหยียบ ร่างสูงได้ยินอย่างนั้นหยุดชะงัก พลางก้มลงมองที่เท้าของตัวเองทันที รีบยกเท้าออก ก็เห็นหุ่นยนต์ตัวสีแดงมีสภาพแขนขาหักเป็นสองท่อนเรียบร้อย “ฮื่อ ๆ” เด็กชายวัยสามขวบรีบก้มลงไปหยิบมันมาถือเอาไว้ในมือ ใบหน้าที่มีแมสปกปิดครึ่งหนึ่งเงยหน้ามองคนตัวสูงราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ที่บังอาจมาทำร้ายหุ่นยนต์ของรักของหวงของเขาพัง นี่เป็นหุ่นยนต์ตัวแรกที่แม่ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเลยนะ นายแพทย์อาณาจักร แสนร้าย ทำตัวไม่ถูก อีกทั้งยังกลัวเด็กคนนี้จะร้องไห้เสียงดังขึ้นมา แล้วตัวเองถูกมองว่ารังแกเด็กอยู่ รีบล้วงกระเป๋าสตางค์ใบหรูออกมา แล้วคลี่หาเงิน ก่อนจะยื่นธนบัตรสีเทาให้เด็กน้อยไปใบหนึ่ง พร้อมเอ่ยประโยคบางอย่างออกไป “ขอโทษครับ เอาไปซื้อใหม่นะ” “...” พอเห็นเด็กน้อยไม่หยิบ รีบยัดลงในมือของอีกฝ่ายทัน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD