บทที่ 13 ตัวตน (2)
ปัง ปัง ปัง เสียงทุบประตูรัว ปลุกเมลดาจากภวังค์
“น้องเมคะ นานแล้วนะคะ เสร็จหรือยังคะเนี่ย” ผักบุ้งตะโกนเรียก
“ตอบพี่ผักบุ้งไปสิ ว่าเสร็จแล้ว” ชานนท์กระซิบแหย่
เพี๊ยะ “พี่นนท์!!” มือน้อยๆฟาดไปที่ไหล่แน่นอย่างเอาคืน
“อีก 10 นาที ค่ะพี่ผักบุ้ง” เมลดาตะโกนตอบเสียงหอบ
“ยืนดีๆ เดี๋ยวพี่ช่วยอาบ” พูดจบคนร่างสูงก็ช่วยเธออาบน้ำ จนสะอาดไปทุกส่วน เขาทำราวกับว่าทั้งคู่เป็นคู่รักกันแล้ว อ่อนโยนจนเธอรู้สึกลอย ทำเอาใจของคนที่ไม่เคยมีความรักมาก่อนเริ่มเพ้อ กับความอบอุ่นนี้ราวเด็กสาว
เมื่ออาบน้ำเสร็จ เมลดาก็เดินตัวลอย ยิ้มกริ่มออกจากห้องน้ำมา พบว่าผักบุ้งยืนเท้าสะเอวหน้าหงิกรออยู่ทำเอาเมลดาหุบยิ้มแทบไม่ทัน
“เป็นคนอาบน้ำนาน ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ น้องเม”
“ก็เม ขัดผิวด้วยไงคะ ก็พี่บอกอยากให้เมผิวฉ่ำๆไง” เมลดาโกหกหน้าตาย
“งั้นก็มานั่งเลยค่ะ เราจะสายแล้ว”
พูดจบ ผักบุ้งก็ลากส
