บทที่ 8 ข้อแลกเปลี่ยน 2/2
1112 Words
บทที่ 8 ข้อแลกเปลี่ยน 2/2
โดย : Queenie P.
“หวังว่าเราจะไม่เจอกันอีก และถ้าต้องเจอกัน ก็ช่วยทำเป็นเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น หวังว่านายจะเข้าใจที่ฉันพูด และอย่าคิดมาแบล็คเมล์ฉันเด็ดขาด” เธอพูดไม่มองหน้าเขาสักนิด
“แน่ใจเหรอ ที่ไม่อยากให้ฉันรับผิดชอบน่ะ” เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ถามเธออีกครั้ง ให้แน่ใจ
“รับผิดชอบ คุณจะรับผิดชอบยังไงไม่ทราบ” เธอเหลือบตามองเขาเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆดันตัวออก แต่ก็ถูกแขนแข็งแรงรั้งไว้
“ก็ได้หมด อยากให้รับผิดชอบยังไงล่ะ จะให้แม่ไปขอเลยมั้ย ทำให้ได้นะ” เขาพูดจริงจังแต่อีกฝ่ายกลับรู้สึกตลก
“หึ หึ คุณรับผิดชอบฉันไม่ไหวหรอก เอาเป็นว่าถ้าคุณมีปัญญาซื้อคอนโดนี้ได้ ก็ค่อยมาคุยเรื่องรับผิดชอบกับฉัน ฉะนั้นตอนนี้ช่วยลืมๆ มันไปเถอะนะ”
เมลดาไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกอีกฝ่าย แต่เธอรู้ดีว่าฐานะที่แตกต่างมากเกินไป ชีวิตคู่มักไปกันไม่รอด และที่สำคัญเธอจะไม่แต่งงานกับใครเพียงเพราะพลาดท่าเด็ดขาด และเธอไม่ใช่เด็กสาวที่จะมางอแงกับการเสียพรหมจรรย์ครั้งแรกด้วย ฉะนั้นถ้าจะหวังว่าจะเห็นเธอบีบน้ำตากับเรื่องพรรค์นี้เหมือนในละคร ลืมไปได้เลย ถึงแม้ว่าครั้งแรกมันควรจะเกิดขึ้นเพราะความรักหรือโรแมนติกกว่านี้ก็ตาม…
“หึ หึ แค่คอนโดนี้เองเหรอค่าตัวเธอ เธอนี่… ก็ไม่ได้แพงอย่างที่ฉันคิดนะ เมลดา” เขามองเหยียดเธอออกไปอย่างดูแคลน
“ถึงไม่ได้แพงอย่างที่นายคิด แต่ก็มากพอที่คนอย่างนายไม่มีปัญญาจ่าย” เธอพูดดูถูกกลับทันทีอย่างเอาคืน
“ของที่เคยจับแล้ว จะมีอะไรให้อัพราคาได้อีกล่ะ หึ หึ”
“……..”
ครืด ครืด ครืด สายเรียกเข้า พีทที่รัก
“รับสิ..” เขาเลื่อนไปกดรับสายนั่นให้อย่างหงุดหงิดปนโมโห กับคำพูดดูถูกของเธอเมื่อครู่ และพอจะเดาได้ว่าทำไมเธอถึงไม่อยากให้เขารับผิดชอบ
“…….ฮัลโหล” เมลดารับสายของพีท โดยที่ร่างของชานนท์ยังแทรกอยู่ตรงหว่างขาเรียวของเธอ และจ้องตาไม่กระพริบ
(เม อยู่ไหน พีทโทรหาทำไมไม่รับสายเลย เกิดเรื่องใหญ่แล้ว เมื่อคืนมีข่าวจับผับดัง พีทห่วงว่าจะมีเมอยู่ด้วย)
“เม อยู่คอนโด ตอนนี้ไม่สะดวกคุยน่ะพีท ไว้เราโทรกลับได้มั้ย ส่วนเรื่องข่าวไม่ต้องห่วงนะแค่นี้ก่อนนะ”
พูดจบก็รีบตัดสายทิ้งไป เพราะมีสายตากร้าวจ้องอยู่ไม่วางตา แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มพูดคุยกันอีกครั้งก็มีสายเข้ามาอีก
ครืด ครืด ครืด สายเข้า พี่ผักบุ้ง
“รับ…”
“ค่ะ พี่ผักบุ้ง เมอยู่คอนโดค่ะ เมโอเคดี ไม่ต้องห่วงนะคะ แค่นี้นะคะ”
(หยุดเดี๋ยวนี้นะคะ น้องเม อย่ามาวางหูใส่พี่นะคะ พี่โทรหาจนแบตจะหมดแล้ว หายไปไหนมาคะคุณน้อง)
“ก็เมหลับไงคะ เมอยู่ที่ห้องจริงๆค่ะ ไม่เชื่อพี่ตามมาดูตอนนี้ได้เลยค่ะ” เมลดาพูดไป เพราะคิดว่าชานนท์จะได้รีบกลับไปซะที
(พี่กำลังขับรถไปค่ะ แล้วน้องเมรู้ได้ไงคะว่าเมื่อคืนจะมีเรื่อง ถึงไล่พี่ให้รีบออกมาแบบนั้น) คำถามนี้ทำให้คนตรงหน้าสนใจขึ้นมาทันที
“ก็เมเห็น ผู้ชายท่าทางแปลกๆ ท่าท่างไม่น่าใช่กลุ่มนักท่องเที่ยวที่นั่นเดินกระจายทั่วร้าน เมก็แค่คิดว่าน่าจะมีอะไรไม่ชอบมาพากล ก็แค่นั้นเองค่ะ”
คำตอบนี้ทำเอานายตำรวจหนุ่มถึงกับหัวเสียขนาดผู้หญิงอย่างเมลดายังจับพิรุธได้ ไม่แปลกเลยที่นายปกรณ์กับพวก จะรู้ตัวแล้วหนีไปได้
(น้องเมของพี่นี่ฉลาดที่สุดเลยค่ะ แต่ชะตาชีวิตเราทั้งคู่น่าจะริบหรี่ของจริงแล้วค่ะ เริ่มมีการปล่อยอักษรย่อแล้วว่า ไฮโซ เซเลป มีใครบ้างที่ไปเที่ยวเมื่อคืน แฮทแทค #ยัยปีศาจบ้านรวย กลับมาอีกแล้วค่ะ ก็พวกนักข่าวเล่นปล่อยอักษรย่อ นางแบบ ไฮโซ ม. คราวนี้พี่คงต้องกลับไปเลี้ยงวัวเลี้ยงควายแล้วล่ะค่ะ หมดกันอนาคต)
หลังจากวางสายไปแล้ว เมลดาก็รู้สึกมืดแปดด้านอีกครั้ง เรื่องเธอมั่วยาไม่จริง แต่เรื่องที่เธอไปที่นั่นมันเป็นความจริง หากมีภาพเธอหลุดออกไป ยังไงซะเธอก็หนีไม่พ้นข้อหามั่วยาอย่างแน่นอน
มือน้อยๆเขย่าชายเสื้อของอีกฝ่ายอย่างจงใจ สายตาเว้าวอนที่เริ่มมีน้ำใสๆคลอเบ้า กำลังส่งสายตาขอร้องเขาออกไป เพราะตอนนี้คงมีแต่เขาแล้วที่ยังพอจะช่วยเธอได้
“อะไร…” ชายหนุ่มจ้องหน้าถาม อย่างไม่ทุกข์ร้อน
“เรื่องเมื่อคืน ที่บ้านเมจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด ใครก็รู้ไม่ได้ คุณช่วยเมหน่อยนะ ถ้าพ่อกับพี่รู้เมตายแน่ๆเลย ไหนจะแม่กับคุณย่าอีก”
“ตอนทำ ทำไมไม่คิด”
“ก็ยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แค่ซวยไปอยู่ที่นั่นใครจะไปรู้ล่ะว่าจะเกิดเรื่อง”
“อืมมมม แล้วฉันจะจัดการให้” เขาพ่นลมออกมาอย่างระอา
“ขอบคุณ”
“ฉันไม่ทำให้เธอฟรี หรอกนะ หึ หึ” เขาถามกลับเจ้าเล่ห์ ยิ้มมุมปากอีกครั้ง
“นายจะเอาอะไร เท่าไหร่”
“ตอนนี้ ยังคิดไม่ออกเพราะไม่มีอะไรที่รู้สึกแพงจนอยากได้สักอย่างตอนนี้” เขาพูดโดยใช้สายตามองแทะโลมไปทั่วร่างบาง อย่างเหยียดๆ ก่อนจะผละออกจากเธอทันที
“อ่อ แล้วอย่าให้เห็นว่าไปเมาปลิ้นที่ไหนอีก ไม่งั้นฉันจะเอาคลิปที่เธออยู่ที่ผับเมื่อคืนส่งให้ที่บ้านเธอดูทันที หรือบางทีขายให้พวกนักข่าว ก็น่าจะทำเงินได้เยอะทีเดียว” เขาพูดโดยไม่หันมามองก่อนผลักประตูบานใหญ่ออกไป ทิ้งให้สาวสวยนั่งหน้าเหวอค้าง
“ไอ้บ้า…”
“อยู่บ้านซะ วันนี้ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ฉันตามล้างตามเช็ดให้เธอทุกครั้งไม่ไหวหรอกนะ”
“ไอ้ ไอ้ ไอ้เลว… ภาคินคบเพื่อนแบบนี้ได้ไงเนี่ย”
- Writer
