บทที่ 7 สอบเคล้น NC18+

1751 Words

บทที่ 7 สอบเคล้น NC ? โดย : Queenie P. ร่างงามบางระหงที่กำลังหลับไหลอยู่ในอ้อมอกของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งถึง 185 เซ็นติเมตร ความรู้สึกโยกคลอนตามจังหวะก้าวเดินทำให้คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวเล็กน้อย เธอปรือตามองมาที่เขา แววตาหยาดเยิ้มราวกับฝัน ปากกระจับอวบอิ่มคลี่ยิ้มให้อย่างเย้ายวน เขาจ้องมองมันอย่างเคลิบเคลิ้ม โทสะเมื่อครู่หายวับไปจากความรู้สึกทั้งหมด ติ๊ง ลิฟต์เปิดออกที่ชั้น 69 ชายหนุ่มลังเลเล็กน้อย ก่อนจะลองกดรหัสประตูบานใหญ่ตรงหน้า ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ( 1 9 9 4 ) กึก “ยังไม่เปลี่ยนรหัสอีกเหรอเนี่ย เธอเคยระวังตัวอะไรบ้างมั้ย เม” แม้ประตูจะเปิดออกอย่างง่ายดาย แต่เขากลับรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ชั้นนี้เป็นเพ้นท์เฮ้าส์หรู ขนาดใหญ่ พื้นที่ 2 ชั้น เห็นวิวกรุงเทพรอบทุกทิศทาง อีกด้านของห้องเห็นวิวโค้งน้ำของเจ้าพระยา ภายในห้องตกแต่งสไตล์คลาสสิกผสมโมเดิร์น วัสดุภายในนำเข้าแทบทุกชิ้น ห้องถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำขาว บ่งบอกว่ารสนิยมเจ้าของห้องเดิมน่าจะเป็นผู้ชายแบดๆคนนึง ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ยังอยู่ในตำแหน่งเดิมแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือเคลื่อนย้าย จะมีก็บางอย่างที่เพิ่มเติมเข้ามาทำให้ห้องที่ให้ความรู้สึกดุๆ ทึมๆ ดูอ่อนลง ผนังกลางห้องตระหง่านด้วยภาพขนาดใหญ่ของเจ้าของห้องคนปัจจุบัน ภาพหญิงสาวเปลือยหลัง อวดส่วนเว้าโค้ง ส่วนตูมหันหน้าส่งสายตา จือปากมองมายังผู้มาเยือนอย่างเย้ายวน และสัมผัสใหม่ที่เขาได้รับคือกลิ่นของห้องที่มันยังมีกลิ่นเดิมจางๆแต่ปนไปด้วยกลิ่นใหม่ของคนตัวเล็ก ที่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก ชานนท์มองสำรวจห้องไปรอบๆ อย่างพึงใจเขาเผลอยิ้มออกมากับความรู้สึกตอนนี้ แต่เมื่อก้มมองลงมาที่คนตัวเล็ก ก็พบว่าเธอก็ปรือตาจ้องเขาอยู่เช่นกัน “ฟื้นละเหรอ ถ้าฟื้นแล้ว ก็ลงเดินได้แล้ว ฉันหนัก” “…….” คนตัวเล็กส่ายหน้าเบาๆ ส่งสายตาอ้อนๆก่อนจะโอบรอบคอเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าจะโดนเขาปล่อยทิ้ง “…….” เขาพ่นลมหายใจออกมา ก่อนก้าวเท้ายาวๆอุ้มร่างบางเดินตัวปลิวขึ้นชั้นสองตรงดิ่งไปยังห้องนอนใหญ่อย่างคุ้นเคย เขาชะงักเล็กน้อยเมื่อก้าวเข้ามาภายในห้องนอน สีดำของห้องก่อนหน้านี้ได้มีสีชมพูแซมไปทั่วทุกมุมห้อง มันให้ความรู้สึกมุ้งมิ้งมากขึ้นชายหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ แต่ก็ยังอมยิ้มออกมา เขาค่อยๆวางร่างบางลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างเบามือ แต่มันคงไม่เบาพอสำหรับคนด้านล่าง เธอลืมตามองจ้องเขาเขม็ง มือที่โอบรอบคอก่อนนี้ก็เริ่มเลื้อยต่ำมาที่แผงอกกว้างอย่างชำนาญ สายตาก็ยั่วยวนไม่หยุด มืออีกข้างเลื่อนมาโอบรอบเอวของเขาเอาไว้ “แกล้งเมาเหรอ” เขาจ้องหน้าถาม ที่ตอนนี้หน้าของทั้งคู่ห่างกันแค่คืบ “….ไม่ได้เมาสักหน่อย” เธอตอบอ้อแอ้ “ไม่ได้เมา แล้วนี่จะทำอะไร” เขาถามเสียงกระเส่า “ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” พูดจบก็โน้มหน้าขึ้นไปจุมพิตชายหนุ่ม แล้วจ้องกลับด้วยสายตาหวานเยิ้มอย่างท้าทาย ตอนนี้คนด้านบนเริ่มตัวแข็งทื่อกับสิ่งตรงหน้า “อย่ามายั่วแบบนี้ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน” “ไม่ได้ยั่ว เอาจริง” “เธอเมาแล้ว เม ทำไมเมาแล้วชอบอ่อย เป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยสินะ” “ไม่ได้อ่อย แค่อยากจูบ” พูดจบก็เผยอปากให้เขาอย่างท้าทาย เส้นความอดทนขาดผึง เมื่อความกระสันในกายชายมันแล่นพุ่งเกินควบคุมไปแล้ว ชานนท์กดปากลงบนเรียวปากอวบอิ่มยั่วยวนนั่นอย่างรุนแรง ดูดดื่มหนักหน่วง ลิ้นสากสอดลอดเข้าไปในโพรงปากอิ่ม เกี่ยวรัดแลกลิ้นกันพัลวันกับลิ้นบางนุ่มนิ่มนั่น เสียงหอบถี่เริ่มดังขึ้น เมื่อชายหนุ่มถดถอนลิ้นจากปากงามมาเลื้อยไซร้แถวคองาม ปากก็ขบกัดหยอกย้อไปทั่วคอระหง ก่อนเลื้อยต่ำมาที่อกตูมล้น ชุดเดรสตัวจิ๋วช่างเป็นอุปสรรคอย่างมาก เขาดึงร่นมันขึ้นจนเสียงผ้าขาด แคว่ก ทำเอาเขาหยุดชะงัก ค้างเล็กน้อย แต่เหมือนว่าคนข้างล่างจะพยายามช่วยจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกไปแล้ว ตอนนี้ร่างงามเหลือเพียง จีสตริงสีดำ ตัวจิ๋ว ปกปิดของสงวนไว้ ส่วนด้านบนมีเพียงบราปีกนกปิดอกตูมใหญ่โตไว้เท่านั้น “อ่าาาาาา จะเล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย เมลดา เธออย่ามาโอดครวญทีหลังละกัน” เขาตะลึงกับหุ่นเย้ายวน เซ็กซี่ของคนด้านล่างที่นอนส่งสายตาเชื้อเชิญเขาไม่หยุด เธอบิดกายน้อยๆ ทำให้ร่างของเธอยิ่งชวนมองมากขึ้น สติของเขาตอนนี้ไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว รู้แต่เพียงว่าจะจัดการคนตรงหน้าอย่างไรดีที่ทำให้แกนกายของเขาปวดหนึบ นูนขยายคับแน่นเป้ากางเกงตอนนี้ “เม อย่าทำอะไรที่เธอจะเสียใจภายหลัง” เขาพูดกระซิบข้างหูเสียงกระเส่า เพื่อเรียกสติเธออีกครั้ง แต่คนด้านล่างเหมือนล่องลอยไปแล้ว เธอหลับตาพริ้มยิ้มยั่ว มือลูบไล้สัมผัสเนื้อตัวของตัวเองอย่างกระหาย ก่อนจะเลื่อนมือมาสัมผัสแกนกลางของชายหนุ่มอย่างเบามือ เขาจ้องเธออยู่ครู่นึง คิดว่านี่คงเป็นเรื่องปกติไปแล้วของหนุ่มสาวสมัยนี้ ที่สนุกกับชีวิตแบบ วันไนท์สแตนด์ เพียงแต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นเธอ เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดหนักๆ และจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงบ๊อกเซอร์สีดำแน่น มีส่วนขยายโหนกนูนขึ้นเป็นลำขนาดมโหฬาร เขาคร่อมลงทับร่างบางทันที เมื่อความต้องการของร่างกายอยู่เหนือเหตุผล มือสองข้างประกบข้อมือบางให้กดลงไปกับที่นอน ขาด้านล่างก็กดเรียวขาคนตัวเล็กให้อ้าแยกออก ปากก็ประกบจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มนั่นอย่างเมามันส์ เสียงดูดแลกลิ้นดังสนั่นลั่นห้อง สลับเสียงหายใจหอบถี่ของเมลดา ชายหนุ่มเลื่อนหน้าต่ำลงพรมจูบไปที่เต้างามสองข้าง มือข้างนึงก็กระชากบราปีกนกลอยตกไปที่ข้างเตียงอย่างไม่แยแส ตอนนี้อกตูมไร้สิ่งใดปกปิด มันกระเพื่อมตามแรงเคลื่อนไหวของคนด้านล่างอย่างยวนตา เขาประกบปากงับเม็ดเชอรี่สีสุกใสนั่นทันที มือทั้งสองข้างก็เคล้นคลึงที่อกตึงอย่างมันส์มือ เขาลอบมองเธอเป็นระยะๆ ตอนนี้สาวสวยเผยอปากส่งเสียงครางไม่หยุด ตาปรือลอย ส่ายหน้า กัดปากไปมา มือเรียวเล็กกดจิกไปทั่วแผ่นหลังกว้างหนาแน่นกับทุกสัมผัสเสียววาบหวามนั่น ช่วงล่างเริ่มส่ายไปมาเมื่อสัมผัสเสียดสีกับดุ้นแข็งใหญ่โต ที่เขาลากถูขึ้นลงเบียดเนื้ออวบอูมตามแนวร่องอย่างย่ามใจ จนตอนนี้รู้สึกได้ถึงความอุ่น แฉะ ของน้ำหวานสีใสที่แทรกซึมล้นจีสติงตัวจิ๋วบาง เขาเริ่มลากลิ้นเลื้อยต่ำมาที่ท้องน้อย เลียไล้วนไปรอบๆ จนถึงขอบจีสตริงตัวจิ๋วที่เปรอะไปด้วยน้ำรักใส ชายหนุ่มลากนิ้วเรียวขึ้นลงช้าๆ ตามร่องงามด้านนอกจีสตริง คนตัวเล็กบิดแอ่นกายเร่าๆ มือจิกผ้าปูจนยับยู่ยี่ เสียงครางดังลั่นสลับเสียงหายใจหอบถี่ไม่หยุด “อ่าส์ อ่าสส์” ก่อนที่นิ้วเรียวยาวของเขาจะแกวกเข้าไปใต้จีสตริงนั่น สติอันน้อยนิดก็ผุดแล่นเข้ามาในหัว เขาหยุดนิ้วเรียวไว้แค่นั้น ก่อนฟุบหน้าลงบนท้องน้อยของเมลดาอย่างเสียดาย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆทิ้งไว้เพียงรอยจูบบางเบาบนท้องน้อยแบนราบ แล้วเลื่อนตัวขึ้นมาคร่อมร่างบางที่นอนตาปรือลอยอยู่อีกครั้ง มือหนาลูบเกลี่ยผมที่กระจัดกระจายทัดใบหู นิ้วเรียวไล้เกลี่ยแก้มนวลอย่างเอ็นดู “ฉันไม่อยากให้เราต้องมานั่งเสียใจทีหลัง ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ มันจะมีแต่มองหน้ากันไม่ติด รู้มั้ย” เขาพูดทั้งๆที่รู้ว่าหญิงสาวด้านล่างจะไม่รับรู้อะไรก็ตาม “ ฉันจะไปรอด้านล่างจนกว่าเธอจะตื่น เราต้องคุยกันตอนที่เธอไม่เมา” “และตั้งแต่นี้ไป ฉันไม่อนุญาตให้เธอไปเมาที่ไหนอีกแล้วนี่คือข้อแลกเปลี่ยนของฉันที่ช่วยเธอวันนี้” เขาผละออกจากร่างงามอย่างอาลัยอาวรณ์ ลุกไปหาเสื้อนอนในตู้มาสวมให้เธอ จุมพิตแผ่วเบาที่ศีรษะ “นอนเถอะ” เมลดาพยักหน้า หงึกๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนอย่างว่าง่าย ตาปิดสนิทลงทันทีราวปิดสวิตซ์เขาห่มผ้าให้เธอและยืนมองเธออยู่ครู่นึง ก่อนจะคว้าเสื้อผ้าของตัวเองและผละออกจากห้องไปด้วยอารมณ์หลากหลายความรู้สึก ด้านล่างที่ตอนนี้ฟ้าด้านนอกเริ่มมีสีขึ้นมาบ้างเล็กน้อยแล้ว ชายหนุ่มเดินตรงดิ่งไปที่โซนครัว เปิดตู้เย็นคว้าหาอะไรเย็นๆมาดับกระหายความร้อน พลุ่งพล่านในตัว ก่อนหมุนตัวออกมานั่งที่โซฟาตัวยาวกลางห้องนั่งเล่น สายตามองทอดไปที่กระจกด้านหน้า เพื่อรอเวลาพระอาทิตย์ขึ้น เขานั่งทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างรู้สึกผิด เขาไม่น่าปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือทุกอย่าง พรุ่งนี้เมื่อเธอตื่น เขาจะสารภาพผิดกับเธอและถ้าเธอเรียกร้องให้เขารับผิดชอบเขาคงต้องยอมรับสภาพ เมลดาไม่เหมือนหญิงสาวอื่นๆที่เขาเคยฉาบฉวยด้วย แต่เธอเป็นน้องสาวของเพื่อนรัก อีกทั้งครอบครัวของทั้งคู่กำลังจะมีโปรแจคธุรกิจร่วมกัน เขาจะทำให้ความสัมพันธ์พวกนั้นพังลงเพราะความมักง่ายของตัวเองไม่ได้ ความเหนื่อยล้าตลอดวันและคืน บวกกับความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศภายในห้อง ทำให้เขาดิ่งหลับไปอย่างไม่รู้ตัว

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more