บทที่ 27 ตัดบัว เหลือเยื่อใย (2)
เรื่องการตายของปกรณ์ แม้ท่านอรรณพจะไม่กล้าตอบโต้รุนแรงเพราะกลัวอิทธิพลของมาดามลัดดาอยู่บ้าง ที่อาจจะส่งผลต่อธุรกิจมืดของเขา แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถใช้เส้นสายที่มีบีบเรื่องหน้าที่การงานของ ชานนท์ ได้ไม่ยาก
มีคำสั่งพักงานและสอบวินัยเรื่องการปฏิบัติหน้าที่เกินกว่าเหตุ รวมทั้งการตายของปกรณ์ที่จริงแล้วเกิดจากความแค้นส่วนตัว และความหึงหวง โดยความผิดของปกรณ์เรื่องการตายของก้องเกียรติแทบจะไม่มีการกล่าวถึง
เส้นความอดทนและความศรัทธาต่อกระบวนการยุติธรรมของเขาขาดสะบั้นลง ยมทูตหนุ่มขอลาออกจากราชการทันทีหลังการสอบสวนจบลง
“นนท์ อาอยากให้เราใจเย็นๆ และคิดดูใหม่อีกที”
“ไม่ล่ะครับอา ผมเบื่อที่นี่เต็มทีแล้ว บางทีไปทำงานกับแม่ผมน่าจะจัดการอะไรได้ถนัดมือกว่า” ชานนท์พูดพลางขณะเก็บของบนโต๊ะ
“จากตำรวจจะกระโดดไปเป็นมาเฟียเลยเหรอไง” ธนินทร์อดห่วงไม่ได้อยู่ดี ถึงแม้
