บทที่ 31 ฝันที่ลืมไปแล้ว
โดย : Queenie P.
ร่างบอบบางไร้สติ ใบหน้าขาวซีดไร้เลือดฝาด มีคราบสีแดงสดเปื้อนไปทั่วเสื้อผ้าสีสวย ถูกหามส่งโรงพยาบาลในเวลาต่อมา
หญิงสาวหายเข้าไปในห้องฉุกเฉินนั่นเป็นเวลานาน ด้านในนั้นเจ้าหน้าที่กำลังวุ่นรุมรอบตัวเธอ มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด คำศัพท์แพทย์พวกนั้นที่ดังลอดออกมา ทำเขาชาไปทั้งตัว
ชานนท์นั่งหน้าเครียด แววตาเจ็บปวด น้ำตาไหลแทบตลอดเวลา เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือดของเมลดา ถัดไปนั้นมีผักบุ้งและพีทที่นั่งรู้สึกไม่ต่างกัน
พลั่ก เสียงบานประตูเปิดออกกว้าง พร้อมร่างชายตัวสูงเดินหน้าเครียดออกมา
“ไอ้นนท์ ตอนนี้เรา…เอาเมลดากลับมาได้แล้ว แต่เธอยังไม่พ้นขีดอันตราย เราจะต้องเช็คอีกหลายอย่าง สิ่งที่ฉันจะบอกต่อจากนี้ แกทำใจดีๆนะ เราช่วยเด็กในท้องไว้ไม่ได้ เสียใจด้วยนะเพื่อน ฉันจะส่งเมขึ้นไปดูอาการต่อที่ ไอ.ซี.ยู. และอันนี้ของเมียแก”
หมอมาสุ ออกมาแจ้งอา
