IMEE'S POV
TANGINA! Gulong-gulo ang isip ko sa nangyayari. Kahit ayaw kong isipin, talagang naiisip ko ang mga tanong na bumabagabag sa akin. Ang huling naaalala ko, pilit pa akong lumalaban sa mga putanginang adik na kakampi ng walang hiya kong ama. Naaalala ko pa kung paano nilang pagsasampalin ako gamit ang mga sapatos nilang mamahalin nga, galing naman sa nakaw. Naaalala ko pa kung paano nilang pinaramdam sa akin na hindi ako anak ng isang magiting na abogado ngunit marumi naman ang ginagawa nito.
"Imee!" Agad akong napalingon sa pamilyar na boses ni Sehun na siyang ipinagtaka ko.
"Bakit nandito kang gago ka?" nagtataka kong tanong.
"Baka unit ko 'to?" pang-aasar naman ng gagong lalaki kaya inirapan ko siya. Malay ko bang unit niya pala 'to. Akala ko umi-epal na naman siya sa buha
