Sana karanlıkta kalınca aklın başına gelir demiştim. Benimle uğraşmaktan vazgeçmen için seni buraya kapatmamı sen tercih ettin...
Titremekten başka bir boka yaramayan ellerimi kullanmak aklıma anca 22. saniyede geldi. Kutay'ı arıyordum. 1 kere aradım, açmadı. 2 kere aradım, açmadı. 3. kere aradım ama açmadı. Etrafıma bakınıp 4. kez ararken sınıfın camlarının tahtalarla kapatıldığını gördüm. Niyeti beni gerçekten tam bir karanlıkta bırakmaktı. Başarmıştı da. Bu kadar şarkı dinlemeyecektim işte. Al sana şarjım bitti ve telefon kapandı.
Sinirlerim çoktan bedenimden büyük bir hale geldiğinde telefonu tahtaya fırlatıp olduğum yere çöktüm. Bağıra bağıra ağlayıp Kutay'ın beni buradan kurtarması için yalvarıyordum.
"Kutay ne olur bul beni." Ama onlara da bir şeyler yapmışlardı. Kesindi. Bir and
