"Kezia, please." May yumakap sa aking likod habang nakayuko pa rin sa mesa, si Zach.
"Umalis ka na." Sagot ko sa gitna ng aking hikbi.
"I'm sorry, I didn't mean to hurt you. I don't want to lose you anymore." Umiiyak na rin ito sa aking balikat kaya mas lalo akong naiyak.
"Zach, pagod na ako. Umuwi ka na."
"I can't. Let's fix this first." Humigpit ang yakap nito.
"Ano pa bang aayusin natin? Besides, wala namang tayo." Kumawala ako sa kaniya, pinilit kong tumayo kahit na hilung-hilo na ako dahil sa dami ng ininom.
"Bubuhatin na kita," agad kong iniharang ang aking kamay sa harap niya upang harangan ito.
"No, no! I can handle myself. Stay away from me." Iwinagayway ko pa ang aking kamay.
"Please, hindi ko kayang mawala ka pang muli sa akin." Lumaki ang aking m
