ANNIE'S POV
Tinitigan ko siyang mabuti, siniguradong hindi ako namamalik-mata. Si Marco nga. Hindi ako nagkamali. Ang band-aid sa kanang bahagi ng kanyang noo ang nagsilbing patunay. Pero bakit siya narito? Hindi ba't nadisgrasya siya? Apat na araw pa lang ang lumipas, paano siyang ganito kabilis gumaling? Himala naman ata?
"Marco?" tanong ko, may bahid ng pagtataka.
"Yes, Annie. Ako nga ito," aniya, kasabay ng isang mapanuksong ngiti.
Naramdaman ko ang kamay niyang nakapulupot pa rin sa aking beywang. Lalo niyang idinikit ang katawan niya sa akin. Sa sandaling iyon, muling sumagi sa aking isip ang init ng kanyang katawan—at ang matigas na bagay na bumabangga sa puson ko. Mabilis akong naasiwa at nagpumiglas, ngunit mahigpit ang hawak niya. Pakiramdam ko, bumabaon sa balat ko ang init
