ANNIE'S POV
Pinunasan ko ang mga luhang patuloy na dumadaloy. Akala ko, ito na ang pagkakataon na matagal ko nang hinihintay—na sa wakas, magiging malaya na kami. Akala ko, ngayon na, maaari ko nang ibuhos ang puso ko kay Isaiah nang buo, nang walang alinlangan. Walang hadlang, walang tanong, walang mga alalahanin.
Ang rebelasyong ---- na hindi pala kami totoong mag-tiyuhin—ang nagbigay sa akin ng kalayaan na akala ko noon ay imposible. Wala na ang mga hadlang na pumipigil sa amin, wala na ang mga katanungan tungkol sa pagkakasalungat ng aming relasyon. Hindi ko na kailangang itago ang nararamdaman ko, hindi ko na kailangang mag-alala tungkol sa pagiging mali. Sa wakas, nararamdaman ko ang tamis ng kalayaan na magmamahal nang buo.
Tumayo ako at nagsimula akong maglakad sa buhangin. Ang
