"Önce sahibini ıslatman gerekecek." Dedi zevkle, çenemi sıkıca tutarak kendine kaldırdı yüzümü. "Tıpkı benim seni uykunda ıslatmam gibi, boşaltmam ve kendime akıtmam gibi." Dediğinde dilim damağım kurudu. Gerçektende oydu. Parmaklarım bakstırının kemerindeydi.
Sesli bir soluk verip çenemi parmaklarından çekip önümdeki erkekliğine baktım, bakstırını indirmek istediğimde bu sefer sertçe tutarak kaldırdı yüzümü kendine, "Sana devam etmeni söyledim mi ben!" Diye bağırdığında korkuyla gözümü kırpıştırdım. Amacım kötü bir şey yapmak değildi ki.
Çenemdeki parmakları sıkılaştığında yüzüme eğildi.
"Sizi ıslatmak istedim sadece, yine ağzıma alarak." Diyebildim kendimi kurtarmak adına. Kaşları havalandı ancak inanmadığı belliydi ama gerçek olan buydu.
Elini çenemden çekip, "Şimdi başlayabilirsin
